106970997320025704
Gevoel van de avond:
beetje ambetant
beetje te druk op het werk
voor het eerst samenwerken met een andere collega
deze heeft weer een hele ander manier van communiceren
het zit nog niet hoe het moet zitten
er is te weinig tijd
te veel werk
te kort nog tijd
ik kan niet de dingen doen die ik kan
die ik wil doen, bewijzen, laten zien
ik loop er wat bij en observeer maar ben niet goed in die rol
ik wil me nuttig maken, iets betekenen
dat wordt even nog niet verwacht
hoewel mijn andere collega dat wel verwacht
en ik daar wel de kans krijg iets te betekenen
het voelt even terug naar af, terug naar niets
aftasten
weer een groei proces waar ik doorheen moet
als jonge werkkracht die onderaan begint…..
106902135747719754
Kort maar krachtig
Kill Bill: Subliem! Een meesterwerk! Ik hunker nu al naar het vervolg en wil ook van die gele sneakers!!!
The Matrix: Revolutions: Spannende actiefilm maar ontgoochelend als afsluiter van een drieluik dat revolutionair moest worden. Uiteindelijk haalt goed het weer van slecht en leeft iedereen nog lang en gelukkig, zo clich�, zo saai, zo braaf.
Ozark Henry: Bovenaards mooi en ontroerend. Ik blijf in volle bewondering voor de geweldige backing vocals die tijdens dit concert meer dan in de schijnwerpers werden geplaatst. Alleen spijtig dat Piet zodanig bescheiden en verlegen is dat hij amper contact legt met zijn publiek. Is een kleine schouwburg te confronterend voor hem? Het voorsmaakje van nieuwe nummers belooft een erg kwetsbaar en wondermooi album. Ik wou dat het al in de rekken lag.
Mood On The Go: Enerverend. Spijtig genoeg een stuk dat me te elitair overkwam. Wim Opbrouck is weer geweldig, het stuk net iets te overweldigend..en natuurlijk gaan ze weer bijna naakt, dat moet als je modern wil zijn (???!!!)
Seabiscuit: Leuke onderhoudende film die mooi de sfeer van de renpaardenwereld weergeeft, al mis ik het gokkersmilieu. Spijtig van de inleiding die volledig de mist in gaat en alles behalve korte en krachtige karakterschetsen geeft van de personages.
106902026748626328
Amsterdam, het vervolg!!
Melly’s koekjeswinkeltje: een piepklein winkeltje gelegen tegen de Nieuwe Kerk waar je heerlijke vers gebakken koekjes kan kopen..spijtig genoeg hebben ze geen website, maar het is dus een winkeltje tegen de kerk ‘geplakt’ aan de kant van de straat waar ook de Magna Plaza op ligt. Vlak ernaast ligt ook een sapjesbar, al zijn we daar niet naar binnen geweest.
Oriental City: nog eens een echte echte echte Chinees, zoals je er nog veel te weinig vindt. Deze is gelegen aan de Oudezijds Voorbrugwal 177 en ziet er van buiten misschien een beetje vreemd uit maar binnen is het er gezellig ‘op zijn Chinees’ en krijg je de meest heerlijke rijstshotels op je tafel voor een eerlijke prijs.
Stedelijk museum: net iets minder bezocht door de doordeweekse tourist – dus niet te druk maar aangenaam – maar opnieuw een aanrader van formaat. Momenteel loopt er een super interessante tentoonstelling samengesteld door Rudi Fuchs, aftredend directeur. In “Tot Zo Ver” toont hij op een verrassende en confronteerende manier een aantal werken die hij de laatste 9 jaar voor het museum aankocht. De audioguide lootst je door de verschillende zalen en leid je door een vaak moeilijke wereld van moderne kunst die op deze unieke voorstellingswijze net iets meer begrijpbaar wordt. Ik kwam er opnieuw in contact met een aantal van mijn lievelings Belgische kunstenaars van de 20ste eeuw die ik een beetje vergeten was door het nieuwe werkende leven en kocht er een heel mooi boek: Encyclopedie van de Moderne Kunst; stijlen, scholen, stromingen.
De Winkel Van Nijntje: als grote fan kon ik niet anders dan een uitgebreid bezoek te brengen aan dit winkeltje. Vreemd genoeg ligt het niet in het centrum en moesten we er even een buitenwijk voor verkennen, wat weer een ander beeld gaf van Amsterdam. Nieuwe aanwinsten aan de collectie: een handdoekje, magneet voor op de frigo en nijntje-pleisters, al uitgetest en goedgekeurd!
Foam: klein maar fijn museum gewijdt aan de fotografie met momenteel een erg leuke tentoonstelling over gepensioneerden, Forever Young.
De 9 straatjes: 9 straatjes met niets dan leuke cafeetjes, restaurantjes en vreemde winkeltjes voor echte windowshopping-pret. Vooral heel leuk voor mensen die op zoek zijn naar gebruiksvoorwerpen uit de jaren 60/70.
Etos: soort van Kruidvat met leuke Hello Kitty en Sesamstraat spulltjes! Ik kocht er voor iets van een 5 euro een cd met allemaal liedjes over dieren door de sesamstraatfiguren, geweldig!
..en toen moesten we spijtig genoeg naar huis….
106858848075826569
Hallooooo!!!!!!
Het is hier erg lang stil geweest en dat zorgde er zelfs voor dat een aantal onder jullie al bezorgde mailtjes begonnen te sturen..nu maak jullie geen zorgen, er is helemaal niets ergs gebeurt of zo. Na alle drukte van de laatste weken had ik gewoon een paar daagjes recup opgenomen op het werk en die heb ik heel fijn besteed in Amsterdam! Zo dicht bij huis en toch alweer zo anders dan Belgi�. Andere mensen, andere mentaliteit, andere eet- en drinkgewoontes, andere huizen, andere interiuers, andere sfeer maar toch dezelfde taal. De afgelopen vier dagen heb ik dus wat meer inzicht gekregen in het doen en laten van de Nederlander. Daarnaast werd er weeral heel wat bezocht en afgeshopt, een aantal hoogtepunten
Hotel Arena: hip design hotel aan de rand van de stad. De kamers zijn leuk maar net iets minder hip en luxueus dan ontelbare afbeeldingen op internet doen uitschijnen. Toch zeker en vast een aanrader. Je krijgt er een leuke kamer met een goed ontbijt voor een democratische prijs. Met de tram op nog geen 500 meter geraak je overal. Leuk zijn ook de lounge bar & de nachtclub. Wel spijtig dat het mooie restaurant nogal prijzig was.
Anne Frank Huis: het dagboek van kleine Anne maakte het achterhuis wereldberoemd en dit met een intriest verhaal dat symbool staat voor de gruwelen die plaatsvonden tijdens WOII. Het bezoek aan het achterhuis heeft me diep geraakt. Even treed je binnen in het leven van Anne en voel je wat zij gevoeld moet hebben. De andere dagen in Amsterdam heeft ze me niet meer losgelaten. Met momenten leek het of ze naast me liep en de stad deed aanvoelen zoals het in 1944 moet geweest zijn.
Wagamama: positive eating, positive living. Na een kennismaking met dit noodlerestaurant in Londen enkele jaren geleden kon ik niet anders dan hier nogmaals een heerlijk bord chinese pasta met groenten tot mij te nemen.
Comedy Caf�: wie naar Amsterdam gaat moet zeker een bezoek brengen aan ��n van de comedy clubs. Wij deden dat in het Comedy Caf� waar we voor 14 euro 4 stand up comedians aan het werk zagen uit Nederland, Canada en Engeland. Meer dan de moeite waard!
Van Gogh Museum: Collectie die een mooi overzicht weergeeft van het leven en de ontwikkeling van Van Gogh als kunstenaar..al had ik net iets meer werken verwacht. De audioguide is zijn geld meer dan waard.
Dante: Gezellig caf�, perfect voor een tasje thee tussen de velen bezoeken door.
De Jaren: Op weg van de walletjes lokte brasserie De Jaren ons binnen. Een ruime zaak waar je lekker kan eten en tegelijk echte Amsterdammers in het oog kan houden. Ik vraag me nog steeds af of de mooie kleurrijke tegeltjes op het gelijkvloers origineel waren of nieuw en dus ergens te koop…indien zo, I really need to know! Oh, ook nog dit, probeer een tafeltje langs de waterkant te versieren, echt gezellig!
Cinema Tuschinsky: Ik ga op reis nooit naar de film maar deze cinema kon ik gewoon niet links laten liggen. Kunst of kitsch, ik spreek me er niet over uit maar dit overdadig gedecoreerd vari�t�theater uit de jaren 20 moet je gewoon beleefd hebben!
Rijksmuseum: net als iedere toerist ben ik “De Nachtwacht” gaan bekijken..maar daarnaast nog zoveel andere interessante werken uit de Gouden Eeuw van Amsterdam. Vooral de enorm grote en tot in het kleinste detail uitgewerkte schuttersstukken van Bartholomeus Van Der Helst waren indrukwekkend. Ook hier is een audioguide aangewezen en gezien de grootte van het museum – maar liefst 1250 topstukken – neem je best ook een plannetje mee dat je mooi langs de highlights van het museum leidt.
Rondvaart door de grachten: Aangezien we ons een Amsterdam Pass voor 3 dagen hadden aangeschaft en hier ook een ritje door de grachten bijzat hebben we lekker de supertoerist uitgehangen. Op een bootje door Amsterdam met een hele bende Japanners aan boord. Wel interessant om de gevels van de vele mooie herenhuizen te bewonderen.
…morgen het vervolg!!!
106768542224622185
Afscheid
Ik ben de laatste week zo druk bezig geweest dat ik amper tijd heb gehad om te genieten van mijn leven, laat staan na te denken over wat er zich momenteel allemaal afspeelt in mijn leven. Vandaag, op weg naar de Elisabethzaal – waar ik al de hele week voor het werk aanwezig ben -, was er even tijd om rustig tot mezelf te komen. Het is 1 november en onze doden worden herdacht. Ik heb in mijn korte bestaan gelukkig nog maar van heel weinig mensen afscheid moeten nemen. De eerste keer dat ik geconfronteerd werd met de dood was ik een jaar of 10, schat ik. Toen is Louis overleden. Louis was een goede vriend van mijn ouders. We leerden hem kennen op vakantie in Tenerife, waar hij samen met zijn vrouw ettelijke uren met mij op het strand gespeeld heeft. Terug in Belgi� ging ik vaak op bezoek bij Louis en Anita in Antwerpen. Ik bleef er zelfs slapen en dat was altijd heel leuk want Louis had een papegaai en een leuke hond. Op een dag werd Louis ziek, hij had kanker. De bezoekjes namen af en als ik hem dan al eens zag lag hij thuis op de zetel, zwaar vermagerd en lijkbleek. Ik vergeet nooit de dag dat papa me op bed kwam vertellen dat Louis overleden was. Ik kon het niet geloven. Tijdens zijn crematie begreep ik niet goed wat er allemaal gebeurde. Er werd afscheid genomen. Een man legde zijn hand nog even op de urne, nog een laatste schouderklopje voor hij uit ons leven zou verdwijnen.
Het enige wat me nu nog rest van Louis is een foto die ooit genomen werd in Bobbejaanland en een aapje dat ik als kind naar hem noemde. Afscheid nemen is zwaar. Het is iets waar je nooit aan went en het duurt jaren om er mee leren om te gaan.
Volgende week nemen mijn ouders ook afscheid. Afscheid van hun zaak, van een leven van 32 jaar bloed zweet en tranen in de horeca. Het voelt dubbel aan. Enerzijds zijn ze gelukkig want nu begint er voor hen een ander leven, eentje waarin er tijd is om te genieten en verloren tijd enigszins in te halen. Anderzijds zal het een triest moment worden. Het wordt een afscheid van een vertrouwd leven, een leven waarin ik ook opgroeide. We staan samen voor het grote onbekende en dat voelt nog wat ongewennig aan. Maar dat het beter wordt, daarvan zijn we overtuigd.