107096086591920550
Ruben Gonzalez (Buena Vista Social Club) overleden
07:33:42
HAVANA – De Cubaanse pianist Ruben Gonzalez, lid van de beroemde Buena Vista Social Club, is gisteren overleden in Havana. Hij was 84. Dat heeft zijn weduwe gemeld. Ruben Gonzalez stierf aan de gevolgen van een beenderziekte. Hij had ook ademhalings- en nierproblemen.
Ruben Gonzalez werd in 1919 geboren in Santa Clara. Naast muziek studeerde hij ook geneeskunde. In 1940 vestigde hij zich in Havana en koos hij definitief voor de muziek. Hij speelde in verscheidene groepen.
Ruben Gonzalez kreeg bekendheid dankzij zijn medewerking aan het muziekalbum ,,Buena Vista Social Club” uit 1997, dat geproduceerd werd door de Amerikaanse gitaarlegende Ry Cooder, en door zijn medewerking aan de gelijknamige film van Wim Wenders uit 1999. De leden van de Club worden beschouwd als de reizende ambassadeurs van de Cubaanse cultuur.
In juli van dit jaar overleed een ander bekend lid van de Buena Vista Social Club, de Cubaanse zanger Compay Segundo. Hij was 95.
De Standaard Online – 09/12/2003 – afp – llc
…ik zag hem vorig jaar nog het beste van hemzelf geven tijdens een concert van de Buena Vista Social Club in Vorst Nationaal, een groot talent maar spijtig genoeg ook al met een erg hoge leeftijd.
Filed under buffie bestaat al lang | Comment (0)107071611607120780
Leve het weekend !!
Na shows in de Elisabethzaal, het concertgebouw in Brugge en het Sportpaleis in Antwerpen heb ik eindelijk nog eens een normaal weekend zonder werk. Lekker lang uitslapen, uitgebreid ontbijten, douchen tot 14u00 in de namiddag, beetje shoppen, uit eten met vrienden en dan naar de AB voor een concert van de Nits. Allemaal lekker relax maar toch weer druk. Vrije weekends zijn zalig!
107049179757072273
Ik zou over vanalles kunnen schrijven maar het lukt me niet. Het is niet dat ik me slecht voel of wat dan ook, neen, alles gaat heel goed met mij, al slorpt mijn werk me wel eens op de laatste tijd. Ik vind gewoon geen woorden momenteel. En dan bedoel ik niet grote woorden of diepzinnige woorden. Gewoon gewone woorden om een stukje te schrijven over Finding Nemo of Hommage � Brel. In mijn hoofd klinkt het allemaal goed. Wanneer ik het neertyp niet meer. Misschien wil ik te hard mijn best doen en voel ik een drang, een soort van verplichting dat ik wel weer eens iets moet neertypen omdat het al zo lang geleden is. Ik ben ‘s avonds gewoon te moe of heb nog zoveel energie over dat ik 101 andere dingen eerst doe eer ik achter mijn PC kruip en alweer moe ben. Ik heb de afgelopen weken een keuken, die al 10 jaar niet meer in gebruik was, terug opperatief gemaakt, een living opgeruimd en heringericht, gestofzuigd, gekuist..allemaal om “een thuis” te cree�ren nu mama en papa de zaak verkocht hebben. We wonen nog even boven de zaak, tot dat het nieuwe huis gebouwd is.
Ik heb nooit een normaal gezinsleven gekend, dat bestaat gewoon niet als je ouders zelfstandig zijn. Zelfstandige ouders hebben spijtig genoeg geen tijd om huisje te spelen. Ze moeten altijd maar werken om geld te verdienen voor hun toekomst want een goed pensioen is voor hen ook niet weggelegd. Al heel mijn leven kom ik op de 108ste plaats. Eerst moest er gewerkt worden, gekuist worden in de zaak, moest de ��n of andere klant bediend worden. Ondertussen heb ik 25 jaar zitten wachten, heel geduldig, zitten dromen van de dag waarop er een normaal leven zou beginnen. Een leven waarin er tijd is voor elkaar, tijd om leuke dingen te doen, zonder stress, zonder tijdsdruk. Domme dingen zoals samen aan tafel eten, familie op bezoek krijgen en koffie met koekjes serveren, samen de kerstboom decoreren, samen met mama een hele emmer vol verse wafels bakken, samen met papa pannekoeken bakken en ze om het hoogst de lucht in zwieren om ze van kant te keren. Gewoon genieten van gezellig samenzijn. Dus doe ik momenteel niets anders dan het huis aanpassen aan die gezelligheid die er langzaam aan aankomt..ik kan niet meer wachten, ik wil het nu!