107532738732671474
Uit angst om mijn individualiteit, mijn eigen ik te verliezen
Kan ik me soms helemaal afsluiten
Mijn lichaam werkt dan als een cocon waar ik mezelf in verberg
Dan moet ik weg van alles en iedereen
Het komt ego�stisch over
Ik loop er nors bij en voel me dan ook ambetant
Maar even kan het dan niet anders
Is het omdat ik enig kind ben en altijd wel een alleen-tijd heb gekend, gehad
Vaak zelfs te veel
Komt het door het weer?
Het zachte witte tapijt dat zich rondom mij uitstrekt
Me doet verlangen naar een klein warm kamertje om in weg te kruipen
Om een winterslaap in te houden
Ik weet het niet
Maar het is wel lastig
Ook voor jou
Sorry.
107515569924079861
Verjaren is een drukke bezigheid. Tot op de dag van vandaag heb ik de tijd niet gehad om even tot rust te komen en zo ‘gerust’ te zijn dat ik terug eens achter de computer gekropen ben om een beetje te tokkelen. Afgelopen week was me weer een weekje. Het begon dus op zondag 18 januari. Na een goede nachtrust van om en bij de 12 uur om 11u00 opgestaan en onmiddellijk gekust en gefeliciteerd door een hele hoop mensen waarmee ik afgesproken had om lekker te gaan brunchen in het Conrad Hotel in Brussel, de zaligheid zelve. Na drie uur uitgebreid tafelen en palaveren trok ik samen met het vriendje van Brussel naar Antwerpen voor de premi�re van The Sound Of Music. Ongeacht het feit dat ik zelf voor Studio 100 werk moet ik hier even zeggen dat The Sound de moeite waard is om even voor uit je zetel te komen en richting stadsschouwburg af te zakken. Het acteren, de zang, de decors en de nummers die zovele dagen later nog door je hoofd dwalen zijn te mooi en te goed om zomaar aan voorbij te gaan. Vervuld van bergen, muziek en champagne dook ik ‘s avonds mijn bedje in.
Maandag begon alweer een nieuwe werkweek. Het was eerder een rustige werkweek maar met druk gevulde avonden vol georganiseer en gebeslis. Er werd een uitnodiging klaargestoomd voor een spetterend verjaardagsfeestje in horrorsfeer, er werden concrete plannen gemaakt voor een week sneeuw, bergen en snowboarden begin maart en aan het einde van week zakten we af naar Gent voor Sioen en veel rhum cola. Moet ik nog zeggen dat Sioen goed bezig is en ik stikjaloers ben op die jongen zijn pianospel? In de Charlatan zag ik hem voor het eerst, maar zeker niet voor het laatst. Een meer dan verassende ontdekking was ook Absynth Minded, een prettig gestoord bandje waar we zeker nog veel gaan van horen!
De rest van het weekend werd er uitgeslapen, uitmuntend goed gekookt uit het kookboek van de boerinnenbond en gesnoven van de sfeer tijdens de tweede nogal zwakke, flauwe aflevering van eurosong.
Om het weekoverzicht volledig te maken zodat u in geuren en kleuren kan geniet een kleine fotografische bijdrage hier alom. Het is maar dat u weer bij-geformeerd bent.
Ontdekking van de week: hey! mijn canon ixus maakt geweldige lomo’s!
107505170264596043
Op naar eurosong..en daarna weer veel te vertellen!
Filed under buffie bestaat al lang | Comment (0)