107575062370356956
Ik ga nooit meer naar de Proximus Film Experience! Kan me niet schelen dat het zo goedkoop is dan. Je geraakt toch niet in de zaal binnen waar je wil zijn. Vorige maand zijn we uit miserie naar Team Spirit 2 gaan kijken (wat ik hier zelfs niet wou vertellen uit schaamte…chance dat het met muziek van Sioen was!) en vanavond zijn we gewoon terug naar huis gereden omdat er echt enkel nog tickets waren voor bucht-films!…en dat ruim een half uur voor aanvang. Ik had er zo naar uitgekeken om vanavond Lost In Translation te zien. Poehah! Niet Leuk!
Filed under buffie bestaat al lang | Comment (0)107564096470091223
Concertjes
Monza, elektrisch en aangrijpend
Donderdagavond was ik bij de gelukkigen in de AB om het eerste optreden van een nieuwe reeks monza-concerten bij te wonen. Aangezien ik grote fan ben van Stijn Meuris en zijn spastische bewegingen en uitlatingen geen slecht woord over de mens in kwestie en zijn muziek. Vele nieuwe liedjes hebben we niet gehoord maar nummers als ‘Van God Los’, ‘Na�viteit’ en mijn allerfavoriete ‘De Ogen Van Jenny’ maakten dit concert een streling voor het oor…..alhoewel, dat had het concert kunnen zijn als de mannen van de P.A. niet doof bleken te zijn. Ik had zelfs de indruk dat de mannen van de P.A. voor het eerst in hun leven achter een geluidstafel zaten en dit onder het motto ‘hoe luider hoe beter’. De schuiven stonden zodanig ver open dat je tussen twee nummers door de stilte kon horen suizen door de boxen. Al een geluk dat ik alle nummers van de cd van buiten ken, anders was het door het overdonderende lawaai gewoon onmogelijk om op te maken welke klanken en woorden er uit Stijn zijn microfoon kwamen. Echt heel spijtig dat zoveel mooie teksten verloren gingen in een hels geluid van gitaren en drums. Verder werd het concert aangevuld met een schitterend decor van TL-lampen en projecties die vaak een bevreemdend effect met zich meebrachten maar mooi aansloten bij de nummers. Het nut van de bellenblazer die het eerste kwartier van het concert mocht opluisteren is mij onbekend gebleven. Alsook de muzak die je tussen twee nummers door het gesuis van de boxen kon horen. Monza is en blijft voor mij nog steeds het geweldige Monza maar met de 2 nieuwe muzikanten en de P.A. is er duidelijk nog wat werk aan de winkel. Ik ben benieuwd naar het komende concert.
Carla Bruni
Vrijdagmiddag viel er mij een groot geschenk in de schoot. Twee tickets voor Carla Bruni in Studio 4 van het mooie Flageygebouw, helemaal gratis en met de complimenten van het huis. De eigenaar van de kaartjes kon zelf niet gaan en de eerste beller binnen het bedrijf kon ze op de kop tikken, ik dus. Hoewel ik geen cd van Carla heb keek ik er ongelofelijk naar uit. Ik kende al een paar van haar liedjes van op de radio en wist die zeker en vast te smaken..dat was ook voor het concert. De fr�le Carla is een charmante verschijning op de sc�ne. Een beetje verlegen praatte ze haar liedjes met leuke en ontroerende bindteksten aan elkaar. Naast eigen nummers was er in haar repertoire ook ruimte van nummers van andere componisten. Carla blonk uit in een aantal oude Italiaanse liedjes die haar stem nog mooier lieten klinken dan ze al was. Vooral het wiegeliedjes (voor het kleine slapende meisje op rij 2) ‘Buona Notte A Te’ wekte vertedering op. Carla klonk ook mooi in het Engels met �Wild Horses� maar van een nummer als ‘Love Hurts’ blijft ze in de toekomst beter af. Haar gevoel voor ritme en timing verkrachtten dit nummer in alle hoeken, kanten en kieren en uit de emotie die ze erin legde bleek duidelijk dat ze nog nooit van een gebroken hart geleden had. Laten we het dus houden bij haar luisterliedjes als ‘Rapha�l’, ‘ Le Toi Du Moi’ en ‘Je Suis Amoureuse d’Une Sigarette’ en hopen dat ze in de nabije toekomst met haar hese en zwoele stem eens een cd�tje vol oude Italiaanse liedjes opneemt.