108205388751147549
Minder voor meer
De afgelopen dagen heb ik mij serieus ge�nerveerd in bepaalde speci�n van het menselijke ras. Terwijl ik geregeld eens last heb van een minderwaardigheidscomplex (een kilootje erbij en het is van dat) ervaar ik in mijn omgeving een aantal mensen die last hebben van een meerwaardigheidscomplex waar een hele omgeving vreselijk onder lijdt. Het vreemde aan dit meerwaardigheidscomplex is dat het gevoed wordt door diep gewortelde gevoelens van frustratie. Frustratie omdat de aandacht rond hun persoon afneemt. Frustratie omdat een ander het (volgens hen) veel beter heeft. Frustratie uit jaloezie. Frustratie uit frustratie. Het gevolg van deze frustratie is een synchroon gebrek aan respect voor hun medemens. Respect is volgens hen iets wat een “mindere” moet opbrengen voor zijn of haar “meerdere”. De “mindere” geeft tot hij helemaal leeg is en de “meerdere” ontvangt tot dat het hem gaat vervelen en hij een andere “mindere” opzoekt om hem nog meer te geven. Hoe meer er gegeven wordt hoe gefrustreerder de “meerdere” wordt en hoe meer nood hij heeft aan nog meer aandacht. Deze aandacht bereiken kan volgens hem enkel door zich respectloos en zo onuitstaanbaar mogelijk te gedragen. Een mug wordt een olifant en ��n verkeerd woord kan een derde wereldoorlog tot gevolg hebben.
Deze “mindere” werd er de laatste dagen knettergek van!! Vooral bij het zicht van een andere “mindere” die constant bij de “meerdere” zit te kwijlen en dweilen en hierdoor denkt dat hij in de gratie van de “meerder” valt. Een afschuwelijk geval van gebrek aan zelfrespect. De persoon in kwestie spettert en sputtert van het slijm en voelt zich als het ware een “meerdere” onder de “minderen”. Hij moest eens weten hoe walgelijk en wansmakelijk de andere “minderen” hem vinden……