109061728997336472
Zalig gevoel
Onder de frisse lakens duiken wanneer je net gedoucht hebt. Je huid voelt zijdezacht aan en glijdt als fluweel onder het donsdeken. De zachte textuur van kussens en matrasovertrek voelen heerlijk aan. Net alsof de douchegel je gevoelssensoren een ‘boost’ heeft gegeven. Zuiverheid en intensiteit.
109026792863362586
Lieske
Waarom pleegt iemand zelfmoord? Al heel de dag spookt de vraag door mijn hoofd. Een antwoord heb ik nog steeds niet. Wanneer kom je tot op een punt dat het leven niet meer moet. Waar haalt iemand dan nog de moed om je een kogel door het hoofd te jagen?
Eergisteren is Lieske overleden, ��n van de fierste vrouwen die ik ken. In januari vierde ze haar 65ste verjaardag nog met een groot feest. Altijd een glimlach op het gezicht, een grote dame.
Eergisteren werd alles haar te veel en schoot ze zich door het hoofd. Ik weet nog steeds niet wat ermee gedaan, ik kan het maar niet begrijpen. Dit had ik nooit verwacht en zeker niet van haar.
Ze was een zeer bijzondere vrouw. Ik kende haar niet zo heel goed maar haar warmte voelde je tot diep in je binnenste. Ik hoop dat ze nu verlost mag zijn van al haar kwellingen en dat ze rust mag vinden.
De kleine plek die ze in mijn leven had krijgt plots een andere betekenis.
Sprakeloosheid, tranen, pijn en heel veel onbegrip. Ik zal de verjaardagkaart missen die ze me jaarlijks toestuurde.
Arme Lieske, welke pijn heb je moeten doorstaan om zo ver te komen. Ik wou dat ik je had kunnen helpen, ik had het zo graag gedaan.
108966079113403291
Nieuw huis stress
Zaterdag 31 juli krijgen we de sleutels van ons huisje. Dan kan het klussen en verhuizen beginnen. Behang van de muren doen, tasso hangen, verven, kuisen, opruimen, verhuizen..veel, veel werk dat je amper kan voorbereiden en juist inplannen. Het is wachten op 31 juli om in gang te schieten. Ik wordt er wat rusteloos van…
108931484762439810
Back
Ik ben terug! Al weer een tijdje terug van vakantie (mijn bruine kleurtje is walweer aan het verbleken geslaan) maar dus nu ook terug van mijn blog-vakantie. Eventjes had ik er geen zin in en had ik ook niet echt iets om over te schrijven, al is er genoeg aan het gebeuren in mijn leven. Het had gewoon geen zin om zich in woorden om te zetten en op een scherm te verschijnen. Nochtans doe ik de hele dag bijna niets anders dan nadenken. Een groot deel van dat nadenken wordt natuurlijk in beslag genomen door mijn werk, maar daarnaast heb ik in de auto of om het even waar andere soms vreemde en grappige bedenken. Zo van die kleine dingetjes waar ik wel eens een antwoord op zou willen weten maar waar niemand een antwoord op heeft. Of gewoon zotte hersenspinsels die de meest vreemde dingen aan elkaar linken. Als ik zo’n ingeving heb denk ik wel eens van het op mijn blog te zetten. Maar het moment dat ik achter mijn pc zit is mijn denkmoment alweer lang gepasseerd en schiet het me niet meer te binnen.
Ik moet me misschien maar eens een ‘denkboekje’ kopen of zoiets. Dat leg ik dan in de auto en telkens er weer iets opduikt daarboven pen ik het neer…als ik een pen bij de hand heb die het doet natuurlijk. Het zou dan na jaren een verzameling van gedachten kunnen worden, een beetje net zoals een gedichtenbundel. Het zou een stukje van mijn hersenen in boekvorm zijn. Zwart op wit uit mijn grijze zone…