112470041281651562
Lien & Peter
Echte liefde is heel schoon om naar te kijken.
Ik werd er bij momenten zelfs stil van.
Het raakt mij diep.
Bedankt dat wij het van zo dicht bij mochten meemaken!
112445454393729902
Impressive
Toen ik een jaar of 17 was heb ik een tijdje bij een gastgezin in de States doorgebracht. Dat was in de tijd dat ik helemaal weg was van dat land na een aantal ongelofelijk reizen met mijn ouders in California. Boven mijn bed hing een Amerikaanse vlag, ik keek enkel nog naar Amerikaanse tv-reeksen en luisterde vaak naar muziek van Amerikaanse artiesten. In die tijd was ik er ook van overtuigd dat, als ik later groot zou zijn, ik in de States zou gaan wonen. Waar, waarom, hoe, wanneer, daar was ik allemaal nog niet zo mee bezig. Ik wist alleen zeker dat ik ooit naar de USA zou trekken.
Zovele jaren later is mijn mening over de States wat bijgedraaid. Dankzij Bush werd mijn beeld van het zeemzoete Amerika serieus overhoop gehaald. Toch heb ik nog steeds een boon voor mijn Amerikaanse mama en papa van toen en ben ik verzot op hun natuurparken en oreo cookies. Een verhuis naar de Verenigde Staten is momenteel ook niet meer een doelstelling. Ik weet al zeker dat ik ouders, familie en vrienden te hard zou gaan missen en uiteindelijk: there is no place like home.
Toch kijk ik op naar al die Belgen die de stap wel genomen hebben en voor hun werk – of andere reden – een nieuw leven proberen op te bouwen in de States. Gisteren kwam ik zo’n gezin tegen op het wereld wijde web: de familie Van Brande. Sinds januari 2005 wonen zij in sunny California. Hun ervaringen kan je lezen op de weblog van mama Ann. Voor iemand als ik, uitermate boeiend!
112435929602999910
Saai?
Soms vraag ik me verschrikt af of mijn leven minder boeiend geworden is sinds ik ben beginnen werken. Elke weekdag van �nine to five� naar kantoor – of een andere locatie – en ook regelmatig in het weekend het werkpad op heeft nogal wat gevolgen voor je sociale en culturele leven.
Minder tijd om naar tentoonstellingen, concerten en theater te gaan. En als je er dan tijd voor hebt ben je vaak te moe en is een dagje thuis ook al een goed alternatief.
Bij thuiskomt na een werkdag liggen er in huis ook eerst nog stapels werk te wachten vooraleer je aan echte vrije tijd kan beginnen denken: eten maken, de afwas doen, kleren wassen en strijken, geregeld het huis kuisen, de boekhouding, etc. Daarna plof je doodmoe in de zetel en zet je je verstand, al zappend, op nul.
Vrienden en vriendinnen komen ook steeds minder over de vloer. Ze hebben zelf ook een druk werkleven en een afspraak met hen maken kan soms weken tijd in beslag nemen. Met wat geluk zie je hen 3 maanden na aanvraag om eens samen iets te gaan doen in levende lijven.
Tijd om me te vervelen en daardoor weg te dromen of te filosoferen over het leven is er dus ook nog maar amper.
Dat merk ik ook op mijn blog. Minder filosofische stukjes over wat er in me omgaat. Minder stukjes over interessante fotografen, theaterstukken, films. Soms wordt er dagen helemaal niets geschreven of worden er enkel wat linkjes gepubliceerd.
De oorzaak hiervan is gelukkig niet te vaak te vinden bij gebrek aan schrijfstof, maar al te vaker bij te moe, geen zin, geen fut.
Maar terwijl ik dit opschrijf moet ik ook denken aan al die nieuwe boeiende dingen waar ik tijdens mijn werk mee in contact kom: zalen vol dolenthousiaste kinderen, indrukwekkende decors, flitsende lichtontwerpen, knettergekke scenario’s die nieuwe uitdagingen met zich meebrengen, acteurs en BV’s in Vlaanderen en Nederland.
Naast het werk stort ik me sinds een jaar volop op mijn pianolessen en zijn we momenteel druk in de weer met het uitdokteren van ons theaterabonnement voor het nakende seizoen. Trouwfeesten van vrienden, babyrecepties, het nieuwe huis van mijn ouders, buren op bezoek.
Mijn leven is duidelijk erg veranderd maar is het saaier geworden? Precies toch niet….of wel?
112421620842328539
Lachen, gieren, brullen met funny cats! 
112418010008698678
Reclame!
Eindelijk mag het de wereld in: ook mijn liefje heeft een blog! Eerst moest ik dit stil houden maar nu hij de tijd heeft gehad om aan zijn layout te sleutelen mag iedereen het weten. Dus, lieve mensen, surf naar KunstOf en ontdek!
BTW het zou ook leuk zijn als jullie jullie links naar mijn blogje aanpassen naar www.buffie.be, dan hoeft niemand meer langs blogspot, waar enkel nog de teksten staan die op deze site komen.
De firma dankt u bij voorbaat!