113430300642708757
Het kerstcircus
We stevenen weer langzaam maar zeker af op de zogezegd “gezelligste dagen van het jaar” en ik heb er nu al geen zin zin meer in. Dat het maar snel nieuwjaar is, dan zijn we weer van al dat “verplicht” gezellig gedoe verlost.
Er moeten weer regelingen getroffen worden over waar, hoe, wanneer er gevierd wordt en bij welke familieleden. We hadden hier nochtans een goed systeem voor uitgedokterd. Het ene jaar kerstavond bij de ene familie, kerstdag bij de andere en zo wisselen we ieder jaar af. Maar, zoals nu al 3 jaar op rij, is er ook dit jaar opnieuw iemand die dit duidelijke schema grondig in de war weet te gooien. Gevolg: er moet weer gepeinsd en geschipperd worden om onze feestagenda zodanig in te delen dat iedereen er gelukkig mee is, behalve wijzelf. Want aan ons alweer de taak om onnodig extra kilometers te gaan rijden, werkplanningen aan te laten passen – want ik moet werken op kerstavond & -dag, de keerzijde van het werken in kinderentertainment – en te goochelen met de beperkte tijdspanne die er bestaat tussen kerstavond- en dag. En dit terwijl wij niet eens de oorzaak zijn van het verstoren van ons ingenieus kerstsysteem.
Ik wordt er ondertussen alleen maar triest en weemoedig van en ik denk dat dat toch niet echt de bedoeling is van kerstmis vieren. Moet dat niet een ontspannen en fijne tijd zijn die je ongedwongen kan doorbrengen met die mensen waar je het meest om geeft? Blijkbaar niet, alles draait hier momenteel om verwachtingen in te lossen en mee te draaien in het circus van een zogezegd perfect gelukkige familie. Oh, wat hou ik toch van kerstmis!
2 Responses to “113430300642708757”
Leave a Reply
Heel herkenbaar en weinig oplosbaar. Ik veronderstel dat het over familie gaat, en die zijn (vgls mij) moeilijker te overtuigen dat je niet kan komen dan vb. vrienden, die willen je wel op een andere dag zien ook. Er zijn tijden geweest dat we gewoon “vluchtten” naar het buitenland, dat was pas een excuus, maar het lukt ook niet altijd. Het sterke is dat iedereen zich verplicht voelt. Zowel diegene die uitnodigen en de uitgenodigden. Zo dacht ik net dat ik ook nog een kerstafspraak in orde moest maken (etentje) terwijl ik daar eigenlijk helemaal geen zin in heb, het is al zo druk !
Ik merk ook dat het gevaarlijk is om met iets te beginnen. Stel : je hebt x-aantal mensen een aantal keer rond Kerst uitgenodigd en plots bellen die je ‘wanneer gaat het dit jaar door ?’
Brrrr… ik zit er ook mee in mijn maag !
Haha , ja zeker ik herken dat