113494356123486064
TV-moment van de avond
Vraag: Wat is de wapenspreuk van Belgi�?
Antwoord: Tatiana Silva
113473113263748997
Wizards of Winter
Ik hou niet van fake kerstmannen die gevels beklimmen, verlichte rendieren en multikleuren lichttaferelen in voortuinen maar DIT is de max!
113438987980536885
Tip voor de kerstman
Deze wil ik heel graag!
Je kan ze niet genoeg op tv zien voorbijkomen, de steeds weer ongelooflijk mooie films van Walt Disney. Gelukkig kunnen we regelmatig zo’n klassieker op tv (of dvd) bekijken. Minder frequent horen we de hits uit de Walt Disney-films op de radio maar die leegte is nu opgevuld dankzij de nieuwe cd-box “Disney’s Greatest Hits“.
“Disney’s Greatest Hits” is een box met drie cd’s met muziek van vroeger en nu. Zo zijn er de gekende actuele Disney-songs van Elton John uit Lion King, “A whole new world” uit Aladin, “Beyond the sea” uit Finding Nemo, “You’ll be in my heart” van Phil Collins uit The Aristocats, “Beauty & The Beast” van Celine Dion en Peabo Bryson uit de gelijknamige film en vele anderen.
Maar daarnaast zijn er heel wat originele liedjes die uit de oude versies van de even oude films komen. Pure nostalgie als je meezingt met de dwergen uit “Sneeuwwitje”, meezingers uit Dumbo, Jungle Book en vele anderen. (gespot @ showbizzsite)
113430300642708757
Het kerstcircus
We stevenen weer langzaam maar zeker af op de zogezegd “gezelligste dagen van het jaar” en ik heb er nu al geen zin zin meer in. Dat het maar snel nieuwjaar is, dan zijn we weer van al dat “verplicht” gezellig gedoe verlost.
Er moeten weer regelingen getroffen worden over waar, hoe, wanneer er gevierd wordt en bij welke familieleden. We hadden hier nochtans een goed systeem voor uitgedokterd. Het ene jaar kerstavond bij de ene familie, kerstdag bij de andere en zo wisselen we ieder jaar af. Maar, zoals nu al 3 jaar op rij, is er ook dit jaar opnieuw iemand die dit duidelijke schema grondig in de war weet te gooien. Gevolg: er moet weer gepeinsd en geschipperd worden om onze feestagenda zodanig in te delen dat iedereen er gelukkig mee is, behalve wijzelf. Want aan ons alweer de taak om onnodig extra kilometers te gaan rijden, werkplanningen aan te laten passen – want ik moet werken op kerstavond & -dag, de keerzijde van het werken in kinderentertainment – en te goochelen met de beperkte tijdspanne die er bestaat tussen kerstavond- en dag. En dit terwijl wij niet eens de oorzaak zijn van het verstoren van ons ingenieus kerstsysteem.
Ik wordt er ondertussen alleen maar triest en weemoedig van en ik denk dat dat toch niet echt de bedoeling is van kerstmis vieren. Moet dat niet een ontspannen en fijne tijd zijn die je ongedwongen kan doorbrengen met die mensen waar je het meest om geeft? Blijkbaar niet, alles draait hier momenteel om verwachtingen in te lossen en mee te draaien in het circus van een zogezegd perfect gelukkige familie. Oh, wat hou ik toch van kerstmis!
113399668823974958
Match Point
Ik had nog 2 cinematickets van het werk en die wilden we graag inruilen voor een avondje The Corpse Bride. Alleen moesten we vaststellen dat deze prent al enige tijd uit de zalen verdwenen was. Een alternatieve keuze drong zich op. Na het doornemen van de huidige, toch wel erg ‘trashy’, najaarsprogrammatie van de Kinepolis viel het vriendje zijn oog op Match Point, de nieuwste van Woody Allen. Of was het eerder op Scarlett Johanssen? Juist ja, ze is mooi, verleiderlijk, mysterieus. M.a.w. de perfecte vrouw om te haten omdat ze je zo’n fantastisch gevoel van onzekerheid kan bezorgen. Daarenboven speelt ze ook nog eens mee in (bijna) ��n voor ��n goede films, waarin ze schitterend acteert. Na wat vijven en zessen stemde ik toch maar in met de keuze van het vriendje en vleiden we ons neer in de aangename bioscoopzetels van zaal 16 van het cinemacomplex.
Ongeacht een sterke argwaan tegenoverstaande van Woody Allen-films, waarvan ik er nog nooit eentje had gezien maar toch de term ‘boring’ aan koppelde, moet ik zeggen dat deze film me geen seconde heeft verveeld. Ten eerste omdat hij erg confronterend is. Hoewel ik zelf, gelukkig, nog niets – en laten we hopen dat dat zo blijft – heb meegemaakt wat ook maar enigzinds in de buurt komt van hetgeen de hoofdpersonnages hier krijgen te verduren, toch herken je een stukje van je eigen ‘wereld’ erin. Dan heb ik het vooral over onze hedendaagse Westerse cultuur, waarin ‘hebben’ een duidelijke voorkeursplaats heeft verworven op ‘houden van’. Onbewust is bijna alles wat ons drijft in het leven gericht op ‘hebben’. Een mooi huis, een dure auto, een goede job, een aantrekkelijk lief. Hetgeen je bezit bepaalt je status en je mate van succes en geluk. Om een zekere status te bereiken zijn we tot alles in staat en bereid ook vele andere dingen op te geven, waaronder ook echte liefde. Er warmpjes inzitten lijkt wel belangrijker dan werkelijk gelukkig zijn in het leven.
Vervolgens is deze film heel erg boeiend omdat mannen er ongetwijfeld anders naar kijken dan vrouwen. Dat bleek onmiddellijk uit het gesprek dat het vriendje en ik na afloop van de film voerden. Volgens hem ging de film vooral over het gevaar van de verleiding en tot wat dit mensen kan aanzetten. Voor mij handelde hij meer over de ‘zwakheid’ van de mens om uit ego�stische overwegingen toch steeds voor de gemakkelijke en veilige keuze te gaan. Duidelijk een andere manier om met thema’s als lust en overspel om te gaan. Mogen we dan stellen dat mannen eerder geneigd zijn zich over te geven omdat er toch geen verweer mogelijk is? Of zijn vrouwen juist blind voor het ‘gevaar’ van de verleiding dat achter elke hoek schuilt?
Een antwoord op deze vragen geef Woody Allen niet, hij geeft met deze prent enkel veel stof tot nadenken. Hij stelt dingen in vraag die in onze maatschappij ingeburgerd zijn en dat onder de vorm van een spannend verhaal. Voor mij heeft hij zijn match punt binnen!