Opgeruimd staat netjes

Al sinds onze verhuis – ondertussen al meer dan 2 jaar geleden – stond er in de garage een hoop troep opgestapeld die maar niet richting containerpark wilde vertrekken. Gisteren hebben we er korte metten mee gemaakt. Alles uitgesorteerd en overtollige spullen in een overvolle auto geladen.
Eerste stop was het kringloopcentrum. Hier werd tot onze grote verbazing nog niet eens de helft van onze spullen overgenomen. Een konijnenhok in perfecte staat (voormalige woonplaats van onze poes toen die nog in Leuven verbleef), koperen gordijnroedes, bloempotten, daar was geen interesse in. Hiermee moesten we dan maar naar het containerpark. Maar om daar binnen te geraken werd ons verteld, na eerst al een half uur te hebben aangeschoven, dat we eerst een knipkaart op de gemeente moesten gaan halen. Betalen met proton kon ook maar die was niet opgeladen. Irritant! Wij dus terug een ommetje langs de bank om dan uiteindelijk onze rommel te storten in de daarvoor aangewezen containers.

De hele operatie heeft ons een drietal uur van onze tijd gekost. Wat je al niet moet ondernemen om van je rommel af te geraken!

Spidy

Het is nog heel lang wachten op de première (mei 2007) maar er is toch al een trailer!

Buffie komt weer boven water…

na een week van repetities, planningen en voorbereidingen. Een weekend van voor zonsopgang richting sportpaleis vertrekken en pas laat na zonsondergang terugkeren. Ongeveer 70.000 toeschouwers, een kleine 200 medewerkers, overal snoepmandjes met zoete verleidingen, prettig gestoorde artiesten in de backstage, Sinterklaas en zijn zwarte pieten. Het was de weinige uurtjes slaap weer meer dan waard. Damn, I love my job!

Barcelona baby!

Gaudi, Les Ramblas, Casa Milà, Sagrada Familia, Vinçon, La Paloma, tapas, Mercat de la Boqueria…here I come!

Op 18 januari 2007 vliegen wij naar Barcelona! Om mijn verjaardag te vieren! Om 6 maanden getrouwd te vieren! Om Vive La Fête te vieren!

Nog 58 nachtjes slapen en het is zover! Woei, woei woei!

Blogofonisch instituut!

Een ware revolutie in blogland kondigt zich aan! Het radiofonisch instituut heeft sinds kort een blog! Eentje waarvan ik nu al weet dat ik hem regelmatig zal lezen..en u ook!

Zondagochtendwijsheid

Tussen de koffiekoeken en pistolets:
“Het leven draait om hebbedingen en overspelige seks.”

Yes!

Franske heeft gewonnen! De max!

Site van het jaar

Ik ben niet genomineerd maar krijg nu wel een mail om me aan te porren om te stemmen en mooie prijzen te winnen..How the hell komen die gasten aan mijn e-mailadres!! ?? !! Ik haat ongewenste mail!!

Maandagochtend-blues

Het was al lekker warm in huis toen ik vanmorgen opstond. Buiten was het donker en nat maar binnen straalde de tafellamp een gezellige gloed uit. De poes lag nog wat te dutten op de stoel naast me en de zelfgemaakte cake van eergisteren smaakte heerlijk.
Het was zo’n ochtend om in pyjama te blijven rondlopen. Met de dekentjesclub de zetel in en kijken naar een oude zwart-wit film, liefst een musical met Frank Sinatra of Gene Kelly. Singing In The Rain of zo…en daarna nog eens wegdromen tussen de pagina’s van ons trouwalbum (we hebben hem sinds zaterdag en wauw wat zijn die foto’s mooi!).

Maar nee, snel aankleden, de koude auto in en op naar het werk.

Ik verlang nu al naar vanavond: met de kat de zetel in, gepofte kastagnes en een boskoopappel. Wat kan de herfst toch heerlijk gezellig zijn!

Gemis

Mijn liefste is op congres voor zijn werk in Barcelona. Bijna 4 volle dagen is hij weg. Vanmorgen is hij vertrokken.

Anders ben ik het altijd die weg moet. Maar niet zo lang. Maximum 2 dagen ongeveer en nooit verder dan Nederland.

Het voelt wat raar. Ik miste hem al nog voor hij echt vertrokken was. Woensdag komt hij al terug maar toch is het nu al te stil in huis. Niemand om samen mee te koken, te eten, naar tv te kijken, lekker warm tegen aan te liggen in bed.

Plots word ik terug geconfronteerd met mezelf. Tegen mezelf praten, mezelf bezig houden, mezelf aanzetten om dingen te doen. Je spreekt meer af met vrienden en familie om niet alleen te zijn maar toch ben je alleen en mist er iets.

Hij is een stukje van mij en dat stukje is even weg. Een stukje gemis, maar ook een stukje groot verlangen…