In de rouw
Bij onze buren in de tuin staat een prachtige boom, een berk. Al sinds we hier wonen beschouwen we hem ook een beetje als onze boom, omdat hij ons zoveel vreugde schenkt. ‘s Morgens als ik opsta en uit het raam kijk, is hij het eerste wat ik zie. Dan wuift hij me toe met zijn sierlijke takken. Op warme zomerdagen zorgt hij voor verfrissende schaduw en reeds menig vogeltje legde haar ei in zijn kruin.
Vandaag rouw ik om deze boom. De buren hebben ons namelijk laten weten dat hij volgende week omgekapt zal worden.
Waarom? Omdat ze schrik hebben dat hij ooit eens op een huis gaat vallen. Maar hij is zo sterk dat hij zelfs tijdens de wreedste storm amper in beweging komt.
Kunnen jullie hem dan gewoon niet een beetje bijsnoeien, hadden we voorgesteld? Neen, want berken herstellen nooit mooi na de snoei. Wat een zever zeg!
Ik ga hem verschrikkelijk missen en als ik er aan denk dat ze hem roekeloos gaan neerhelen dan wellen de tranen in mijn ogen op. Het enige wat wij kunnen doen is toekijken en vervolgens zo snel mogelijk in onze tuin een extra boom aanplanten, ter nagedachtenis van een fantastische berk, die erg gemist zal worden…
5 Responses to “In de rouw”
Leave a Reply
Ik vind dit waarschijnlijk bijna net zo erg als jij. En dat een berk niet goed herstelt na de snoei is je reinste larie. Als de snoeier er verstand van heeft, zal de berk dat uitstekend te boven komen en net zo fraai zijn als voorheen. Ze willen hem gewoon kwijt, dat is het.
Buren hebben hele hele hoge berk en die heeft nog nooit een kik gegeven.
Misschien willen ze hem weg omdat berken veel vuiligheid geven?
Typisch Vlaams.
Voor je het goed en wel beseft gaat men nu ( nu de boom geveld is ) de straatnaam veranderen in Berkenlaan.
Jammer maar helaas! Gelukkig is er deze foto voor het verre nageslacht!:à
[...] Het heeft uiteindelijk wat langer geduurd, maar hij is gesneuveld. In de lucht boven onze tuin is nu een groot gapend gat waar ik altijd die statige berk in zal zien. [...]