Het grote piano-examen
Sinds gisteren razen de zenuwen regelmatig door mijn lijf. Dan kriebelt het overal en maakt mijn maag zeer vreemde geluiden. Mijn hart slaat sneller en pompt het bloed aan een ijl tempo door mijn lijf.
Zaterdagochtend is het zover, dan leg ik mijn piano-examen, 3de jaar pop en jazz, af. Bijzonder hieraan is dat het ook nog eens een openbaar examen is. Dit wil zeggen: veel te veel volk dat mee komt luisteren en op mijn vingers komt kijken, brbrb.
Mijn repertoire: een ingestudeerde bluesmelodie met aansluitend een improvisatie, ‘You’ve got a Friend’ (Carole King) en ‘Life on Mars’ (een versie die zweeft tussen Bowie en Steverlinck).
Het repeteren thuis gaat vlot, ongeacht concentratieproblemen door de zenuwen en geregeld gescheld omdat mijn vingers niet doen wat mijn hoofd aangeeft.
Het grootste probleem is rust vinden. Rust die ervoor zorgt dat ik ontspannen achter de piano zit en de nummers in een juist, vloeiend tempo doorspeel. Rust die mijn vingers de tijd geeft om de juiste toetsen met de juiste intonatie en intensiteit te bespelen. Rust die me meeneemt in de muziek en laat genieten van het spel.
Ik kijk naar de kandidaten van de Koningin Elisabethwedstrijd en voel me een beetje belachelijk. Wat deze mensen presteren is pure topsport terwijl ik me zorgen maak om een paar simpele akkoorden. Niets in vergelijking tot de ingewikkelde stukken die deze mensen met veel gevoel voor muzikaliteit uit hun vingers toveren.
En toch is zaterdag ook een beetje wedstrijd voor mij. In drie jaar tijd van nul naar ‘Life On Mars’. Toch best een hele prestatie voor iemand die drie jaar geleden geen noot kon lezen en amper wist waar de do op een piano stond.
Nu het alleen nog even bewijzen voor de jury en dan mag ik volgend jaar in een bescheiden groepje meespelen – voor het vak samenspel -…veels te spannend!
Wie heeft er goede tips om de rust te behouden?
Uit de oude doos: Nadine en Fifi
Een foto die mijn grootmoeder onlangs in de kast terug vond. Het andere handje op de foto is van mijn nichtje. Beetje vreemd dat zij ook niet mee op de foto staat. Maar ik denk dat er vast ook een foto bestaat van haar solo met Fifi 
Fucking G. Bush!
Hier wordt ik dus razend van:
Klimaatvoorstellen G8-top proactief gekelderd
BRUSSEL _ De kans dat de rijke, geïndustrialiseerde landen op de G8-top volgende maand tot concrete resultaten komen in verband met de aanpak van het klimaatprobleem is nagenoeg nihil. Uit een gelekt document waarvan zaterdag onder andere de BBC, de Britse krant The Guardian en het Duitse tijdschrift Der Spiegel gewag maken, blijkt dat de VS alle voorstellen om tot een akkoord te komen reeds heeft verworpen. (De Standaard)
Irak krijgt hij niet klein, dus dan maar de hele wereld. Fuckin’ Idiot!
Filed under buffie's leven, frustrie Buffie | Comment (1)Heyah die Mama!
Met trost kondingen wij aan: wir 3!
Wordt verwacht: Buffie in Duitsland, Zwiterland én Oostenrijk 
