Zo heel jij mij
Ik steel van je,
niet veel van je,
of zal ik zeggen
dat ik leen.
Je mist het niet.
Jij plukt de dag
daar waar jij ligt.
Je wijst de weg
met kruim.
Je maakt het huis
blij bij de deur,
omhelst haast
het adres.
Je veegt de aarde
uit ons bed,
zoekt mij
onder het laken,
ziet wie ik ben.
Voorspelt geluk,
baadt mij in rust.
Zo heel jij mij
al jaren,
geneest mij
door te zijn.
Jij spreekt de taal
die ik versta,
hoort de seizoenen
in mijn stem,
aan mijn adem
wat ik denk.
Jij kent de kunst
van nu en hier.
Vandaar dat ik je
leen, nee spaar
of beter nog: bewaar.
(Gedichten voor gelukkige mensen, Bart Moeyaert)
Filed under buffie's leven | Comment (1)Hiep hiep hoera!
Mijn ventje is jarig vandaag. En weet je wat hij dan doet? Hij koopt een cadeautje voor mij!!!????
Hieperdepiep liefje…en wie weet wat jij straks cadeau krijgt 
de kracht van muziek
Soms zit je leven in loop. Alle dagen lijken een beetje hetzelfde en er zit een grijze, grauwe film over. Je voelt je niet slecht maar ook niet bijster goed.
En dat zet je ‘s avonds nog eens een cd op in de auto en alles wordt anders. 10.000 kleuren spatten uit de boxen. Een gevoel van geluk neemt het van je over en je begint luidkeels mee te zingen. Instant happiness. Er zijn weer vooruitzichten, er is weer licht!
Random thougths
Er zijn zo van die momenten dat je helemaal niets hebt om over te bloggen. Er gebeuren wel bijzondere dingen maar die zijn niet allemaal voor publicatie. Nu niet en misschien zelfs nooit….Hoe meer mensen je blog gaan lezen hoe minder vrijheid je hebt.
Ik ben een beetje verslaafd aan een tienersoep: One Tree Hill. Het is nu al zo ver gekomen dat ik seizoen 2 op DVD aan het bekijken ben en iedere zondag trouw naar de nieuwste aflevering van seizoen 3 kijk. Wat ik er zo goed aan vind? Het ziet er goed uit, de verhaallijnen zijn goed geschreven maar verder is het niets meer dan just another soap over tieners die er eerder uitzien al 20-plussers en zich ook zo gedragen. Ach, het is plezant om zien.
We hebben een nova grill-croque-wafelbakding gekocht en ik ontpop me nu tot een echte bak-koningin: wafels, pannekoeken, laat maar komen!
Mijn lievelingslaarzen zijn aan het verslijten en dat vind ik helemaal niet leuk!
In de tuin komt er opnieuw leven, eindelijk! Overal steken verse groene blaadjes uit de aarde en het kriebelt om een nieuwe border aan te gaan leggen. Ik moet nog eens wat foto’s online zetten!
In de categorie beste verjaardagscadeau: seizoen 1 van de Cosby show. Nog steeds super grappig en oh my god die kledij in de jaren ’80!
Verder is het een typische zondag. Grauw weer, tot 4 uur in mijn pyjama gezeten en weinig actie. Het was laat gisteren door een leuk etentje met vrienden. Een erg mooi en kleurrijk boeket bloemen op tafel is stille getuige. Radio 1 speelt een nummer dat ze al te vaak hebben gespeeld. Krijgen die tegenwoordig geld om bepaalde nummers grijs te draaien of heeft hun DJ een erg beperkt cd-aanbod?
Een hoofddoek dragen kan zo zijn voordelen hebben. Gisteren zag ik een meisje een druk gesprek hebben via de gsm terwijl ze haar 2 handen gewoon vrij had om te winkelen en haar kinderen in bedwang te houden. Haar gsm stak vast achter haar hoofddoek. Efficient en goedkoper dan zo’n futurisch bluetooth ding.
Ik blog nog wel eens als ik goesting heb.
Filed under buffie's leven | Comment (0)