Anubis, the ride
Hoewel mijn werk sinds de komst van Sophia nog even helemaal achteraan in mijn hoofd zit, kijk ik hier toch wel naar uit: Anubis, the ride. In Plopsaland De Panne bouwen ze momenteel naarstig verder aan de allereerste echte achtbaan die het park rijk zal zijn. Het wordt er eentje met hoge snelheden en een paar keer over kop gaan. Het station is een replica van het huis Anubis en ziet er prachtig uit. Gisteren vond de eerste testrit van de achtbaan plaats. Aan de reacties van de mensen op de achtergrond te horen een spannend moment. Deze zomer, wanneer ik weer vaak in het park aanwezig zal zijn voor de events, moet ik ze dus zeker eens gaan uittesten…..al zal het met knikkende knietjes zijn…
Filed under buffie's leven | Comments (2)2 maanden Sophia
Net op de dag dat ze 2 maanden werd, bracht ik met Sophia weer een bezoekje aan Kind en Gezin. Ze weegt nu 4 kilo 780 en meet 57 cm. Het viel de pediater op dat ze al heel alert is. Haar knikkers van ogen houden alles en iedereen zorgvuldig in de gaten en als ze mama ziet na een tukje in haar park dan verwelkomt ze me altijd met haar mooiste lach. Soms wrijft ze al eens in haar oogjes en wriemelt ze met haar kleine vingertjes aan een stukje stof dat ze toevallig vast heeft. En ze praat al Frans! Druk gesticulerend – een beetje spastisch zoals de grote Stijn Meuris dat ook kan – zegt ze dan plots ‘erreeuuh’…heureux met andere woorden! Het is een gelukkig kindje dat veel lacht, goed drinkt en flink slaapt. Enkel goeds dus en daar zijn we erg dankbaar voor.
Filed under buffie's leven, Sophia | Comment (1)Tijd
Sinds Sophia heeft tijd een heel andere invulling gekregen.
Tijd is in de gaten houden hoe lang Sophia ongeveer drinkt als ze aan de borst ligt.
Tijd is rekenen wanneer het kind gegeten heeft en tegen wanneer ze dan ongeveer opnieuw honger zal hebben.
Tijd zijn de momenten tussen 2 voedingen in die je dan mogelijk – als het kind het toelaat – kan gebruiken om andere dingen te doen.
De tijd gaat heel snel als ik kijk hoe fel Sophia al veranderd is op amper 7 weken. Ze is groter, steviger maar vooral ook veel aandachtiger. Ze draait met haar hoofdje en observeert alles en iedereen.
Maar de tijd kan ook stilstaan wanneer Sophia lacht en dat doet ze nu nog vaker en met nog meer overgave en bewuster.
Dingen die ik vroeger altijd uitstelde en soms pas aan het einde van de dag zou doen pak ik nu onmiddellijk aan, als de tijd het toelaat. Ik merk dat ik nog praktischer geworden ben en vaak al dingen voorbereid die het me later op de dag makkelijker zullen maken.
Er is minder tijd voor jezelf maar de tijd die er is besteed je zoveel bewuster dat je er ook meer van geniet.
En er is altijd tijd voor Sophia. Ze is er altijd en overal en dat zal voor de rest van mijn tijd zo zijn.
Zalige morgen
Het kind ligt rustig te dutten in haar park.
Ik zit in een zonovergoten veranda. De schuifdeur op een kiertje voor wat frisse lucht en fluitende vogeltjes. Ontbijt met brood, kaas, fruitsap, kiwi en yoghourt. De krant en voor de rest stilte en rust.
