Tijd

Sinds Sophia heeft tijd een heel andere invulling gekregen.
Tijd is in de gaten houden hoe lang Sophia ongeveer drinkt als ze aan de borst ligt.
Tijd is rekenen wanneer het kind gegeten heeft en tegen wanneer ze dan ongeveer opnieuw honger zal hebben.
Tijd zijn de momenten tussen 2 voedingen in die je dan mogelijk – als het kind het toelaat – kan gebruiken om andere dingen te doen.
De tijd gaat heel snel als ik kijk hoe fel Sophia al veranderd is op amper 7 weken. Ze is groter, steviger maar vooral ook veel aandachtiger. Ze draait met haar hoofdje en observeert alles en iedereen.
Maar de tijd kan ook stilstaan wanneer Sophia lacht en dat doet ze nu nog vaker en met nog meer overgave en bewuster.
Dingen die ik vroeger altijd uitstelde en soms pas aan het einde van de dag zou doen pak ik nu onmiddellijk aan, als de tijd het toelaat. Ik merk dat ik nog praktischer geworden ben en vaak al dingen voorbereid die het me later op de dag makkelijker zullen maken.
Er is minder tijd voor jezelf maar de tijd die er is besteed je zoveel bewuster dat je er ook meer van geniet.
En er is altijd tijd voor Sophia. Ze is er altijd en overal en dat zal voor de rest van mijn tijd zo zijn.

3 thoughts on “Tijd

  1. “En er is altijd tijd voor Sophia. Ze is er altijd en overal en dat zal voor de rest van mijn tijd zo zijn.” : Dat is toch een prachtige gedachte !
    En de papa natuurlijk ook, al is het misschien ‘in gedachten’ als hij aan het werk is !

  2. Dat heb ik ook al wel gemerkt, dat ik sinds ik mama ben veel efficiënter omga met mijn tijd… en dat moet ook wel, want sindsdien kom ik ook altijd tijd te kort 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *