Dat de tijd vliegt

Gisteren werd ze nog maar geboren en op 24 mei werd ze plots al 4 maanden, onze kleine Sophia. We zijn ondertussen maar haar een weekje op vakantie geweest. Haar allereerste vakantie ging richting Bourgogne waar we genoten van zeer veel zon, lekker eten en goede wijn, uitstappen naar de prachtige Hospice de Beaune, de kathedraal van Vézelay, het kasteel van Chateauneuf, shoppen in de Gap van het oh zo mooie Dijon…maar we genoten vooral van elkaar!
Op 4 maanden kirt Sophia er vaak vrolijk op los en ontdekt ze alles wat binnen haar bereik komt met haar handjes. Zelfs haar voetjes kan ze nu al vastgrijpen. Op de zij rollen gaat steeds beter en één van haar favoriete activiteiten is alle hoeken van het speeltapijt ontdekken.
Kleine meisjes worden al een beetje groter…en daar heeft mama het wat moeilijk mee. Want vanaf morgen ga ik terug werken en zal onze pruts naar de onthaalmoeder gaan. Er zijn al heel wat traantjes hierom gevloeid en morgen zullen er nog vloeien. Het voelt net alsof de grote vakantie voorbij is en iedereen weer naar huis vertrekt waar het dagelijkse leven op je wacht. Het waren 4 prachtige maanden die ik koester in mijn hart. Het is niet altijd makkelijk geweest en zowel Sophia als ik hebben er een lang leerproces opzitten. Soms waren de nachten afschuwelijk kort en duurde een huilbui veel te lang maar al bij al was het geweldig om zo dicht bij mij dochter te mogen zijn. Te mogen genieten van elk stapje voorwaarts in haar groeiproces. De band die gesmeed werd is sterker dan ooit en is van onschatbare waarde. Vanaf morgen stappen we terug in de realiteit maar de droom laten we nooit meer los!

3 thoughts on “Dat de tijd vliegt

  1. Veel courage! Die eerste dag/keer is inderdaad afschuwelijk. Maar voor je ‘t weet, is het alweer middag, namiddag en dan kan je naar huis om die pruts in je armen te sluiten.
    Nadien went het, je leert de verzorgsters kennen, de andere mama’s en papa’s. Onze dochter heeft er intussen zelfs een lief. 🙂

  2. De tijd vliegt! Amai!
    Ik probeer sommige momenten “op mijn netvlies te branden”, echt met mijn volle gedachten op te nemen, uit schrik dat ik te veel van die babytijd – nu reeds kindertijd – van mijn kindjes zou vergeten…
    Veel foto’s nemen en filmen MOET ik gewoon doen. 🙂

  3. Dat de tijd vliegt…

    Tot 3 jaar zijn zij de baas. Kind bepaalt zo goed als alles.

    Van 3 tot 13 jaar heb je er iets aan te zeggen. Stempel drukken, dat moet dan.

    Vanaf 13 duiken moeilijkheden op.

    En dat gaat zo verder. Tot je ineens … grootmoeder wordt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *