En toen storte ons voetpad in…

..en was voor ons de maat vol! Leve de media!

Het Nieuwsblad – Ingestort voetpad gijzelt hele wijk
De Standaard – Voetpad zakt weg in Grimbergen
Ring tv – vanaf morgen reportage online te bekijken
De Redactie.be – voetpad ingestort voor huis in Grimbergen
+ een artikel in HLN

Twitter Weekly Updates for 2009-07-26

• heeft afgelopen weekend Anubis The Ride getest en was voor het eerst van haar leven bang in een achtbaan, man, man, man dat ging snel! #fb #
• ..voelt opnieuw van alles rommelen in haar darmen..als daar maar niet opnieuw koorts van komt… #fb #
• het nieuws: eerst De Crembol en vervolgens Fabiola met haar appel, humor die défilé van het jaar! #
• denk dat Sophia last heeft van sprong rond 6 maanden: zeuren, minder eten en frustratie als iets niet lukt #
• banana split gegeten, dehalaizeke gedaan, gegeten, gras afgereden, me mateloos geërgerd aan onze straat, gedoucht en nu proberen ontspannen #
• heeft net haar frustratie van haar afgeblogd en dit zo hard dat liefste zenuwachtig werd van hoe hard ik op de toetsen begon te tokkelen #
• Sophia heeft net voor het eerst de vloer geveegd door rondjes te draaien op haar buik..eindelijk poetshulp! #
• viert feest: vandaag Sophia 6 maanden..wat vliegt de tijd! #
• krijgt morgen bezoek uit Venetië! #
• opgeruimd huis, afwasmachine die rustig staat te ronken, koers op tv, kindje dat slaapt,zon die nu en dan even binnen piept, weekend, zalig! #
• slaapt vannacht zonder kindje naast haar: Sophia's eerste nacht in haar eigen kamer…dat zal weer even wennen worden… #

Powered by Twitter Tools.

Naar de tour de France kijken kan zo boeiend zijn!

6 maanden Sophia

Het was de maand van voor het eerst een paar daagjes alleen met papa omdat ik moest werken in Rotterdam. Omdat 4 dagen zonder kindje onhoudbaar zou zijn kwamen Sophia en mijn liefste een nachtje slapen in Rotterdam. Zo kreeg ik de kans om kindje te showen bij de collega’s en zag Sophia voor het eerst een klein stukje Studio 100 show. Vooral de lichtjes bleken heel boeiend. Dat Mega Mindy door de lucht vloog en Kathleen een traan wegpinkte omdat het haar laatste optreden met K3 was drong natuurlijk nog niet door.
Het was ook de maand van de eerste hapjes groentepap. Fruitpap eten doet ze ondertussen al als een echte pro en ze laat het haar smaken. Groentepap blijkt iets moeilijker. Duidelijk een smaak waar ze wat meer aan moet wennen maar we komen er wel.
Er werd veel geëxperimenteerd met de stem. Van ‘dadada’ en ‘tadatada’ tot blazen met de tong tussen de lippen en iets produceren dat heel ver op een ‘b’ of ‘f’ lijkt.
Gedurende een paar daagjes werd Sophia plots ook heel serieus en stil. Haar mooie lach was bijna helemaal weg. Ze was vooral bezig met intensief en geconcentreerd rondkijken. Ze moet een hoop nieuwe indrukken opgedaan hebben…en die verwerken verliep wat moeizaam want er werd veel gezeurd. Gelukkig heeft dit nooit invloed gehad op haar nachtrust en slaapt Sophia ondertussen al flink door van 21u30 tot 07u30. En dat leverde al snel terug een blij kindje op. Eentje dat nu precies een half jaar de zon elke dag voor mij doet schijnen.

Poetshulp!

Sophia doet van vloerke kuisen op de vooravond van haar 6 maanden.

Razen!

Daarnet had ik het weer even. Het werd getriggerd door heel die situatie in onze straat. Je kijkt naar buiten en ziet dat er nu na 20 dagen nog steeds niets gedaan is. Geen studie van de ondergrond, de mogelijke instabiliteit, niets. Laat staan dat er al gewerkt werd. Alleen veel blabla en blibli en dan een schepen die er een verslag van op de website van zijn politieke partij durft te zetten. Omdat hij fier is dat hij zo goed communiceerd. Onze miserie gebruiken om reclame te maken. EEN SCHANDE is het! LAMENTABEL is het! En ik ben het KOTSBEU!
Het ergste van al is dan nog dat al deze frustratie dus gene zak helpt, dat ik enkel mezelf – en mijn liefste – er mee ambeteer. Maar ik kan niet berusten! Ik kan mijn eigen voordeur niet gebruiken. Moet met een kind dat serieus begint te wegen in de maxi cosi via de smalle keldertrap via de garage het huis in en uit. Iedere avond zoeken naar een parkeerplaats terwijl wij genoeg geld betaald hebben voor een huis met bijhorende garage om niet te moeten zoeken naar parking. IK ben boos, ik ben WOEST EN IK BEN HET GRONDIG BEU! …en er gebeurt niets, nul, nada, noppes. Bandieten zijn het, NAH!
Zo, dat hielp…heel eventjes…

Twitter Weekly Updates for 2009-07-19

• live from Plopsa Coo: zalig zonnig weertje hier #
• heeft net het allerlaatste pakje oreo bañadas opgegeten..nu wachten tot er weer iemand naar Spanje gaat om nieuwe voorraad in te slaan #fb #
• is nog steeds wakker aan het worden #fb #

Powered by Twitter Tools.

Ondertussen op de hellmouth

Het grote gapende gat in ons voetpad is er nog steeds. En telkens ik erin kijk lijkt het alsof het groter is geworden. Wat ergens ook niet vreemd is want hoe meer het regent, hoe meer aarde er verder wegstroomt. De buizen met nutsvoorzieningen liggen er nog steeds even open en bloot bij. Aangezien nu heel de straat al afgezet is wegens onveilig is die verworden tot een desolate plek. Nu en dan wandelt er eens iemand voorbij die met grote verwondering de putten in onze – ja ook bij de buren zijn ze met de drilboor lustig te werk gegaan – straat aanschouwt. Verder springt er wel eens een beestje in en uit zo’n put. De buurkatten hebben het er naar hun zin vooral omdat er ondertussen ook ander gespuis, zoals ratten, in onze onderaardse gangen verblijft.
Het contact met onze buren – dat sowieso al goed was – is er nog hechter op geworden. Regelmatig staan we allemaal rond een put om het verloop van de werken te bespreken. Onze buurman van 2 huizen verder verwoordt die werken als volgt: ‘Allé de gemeente heeft al hard gewerkt, als ze zo verder doen komt er binnenkort een soldaat uit de eerste wereldoorlog uit zo ne put gekropen.‘ Gelukkig kunnen we er nog om lachen, al zijn we vorige week toch maar eens richting gemeentebestuur getrokken om aan de bel te trekken. Sindsdien wordt er goed gecommuniceerd over de gang van zaken maar wordt het dossier ook steeds complexer. Na cameraonderzoek zou een lek in de riolering dan toch niet aan de oorzaak liggen en gezien er onlangs werken waren in de straat worden deze partijen er nu bij gehaald. Er wordt veel onderzocht maar nog niets ondernomen.
Het gat deint verder uit, wij kunnen nog steeds onze voordeur niet gebruiken en als dit zo verder gaat, kan ik weldra mijn wijwatervat, knoflook en kruisboog boven halen…Dan wordt het Buffy to the rescue!

Twitter Weekly Updates for 2009-07-12

• straks naar Blankenberge: orkestrepetitie Fred & Samson #
• z goed als weekend! Jeuj! #
• geniet van de stilte in huis! #
• test of haar tweet nu ook op facebook verschijnt #fb #
• ziet dat het werkt!! vanaf nu tweets op facebook! #fb #
• is net tot de conclusie gekomen dat groentepap-kaka heel erg stinkt! #fb #
• heeft net een heerlijk Ben & Jerry's ijsje op: chocolate fudge brownie & cookie dough…jummy! #fb #
• Australia is een janettenfilm! #fb #

Powered by Twitter Tools.

Post zwangerschap shoppen

Vorig jaar rond deze periode – ah ja in de solden! – ben ik voor het eerst zwangerschapskledij gaan kopen. Hoewel ik heel trots was dat ik een kindje verwachte, keek ik er niet naar uit om naar zo’n winkel te gaan vol bolle buiken en ‘soepkleren’. Wist ik veel dat er hele leuke merken voor zwangere vrouwen bestonden met mooie printjes en in zeer aangename stoffen. Zo maakte ik kennis met Fragile, Zerotonine, Queenmum en Mama Licious.
Ik voelde me goed in mijn zwangere lijf en dat kon ik accentueren met leuke en aangenaam zittende kledij, echt geweldig!
Van vele mensen kreeg ik echter de raad om toch maar niet te veel positiekledij te kopen. Eenmaal bevallen zou ik die dingen kotsbeu zijn en zouden ze verbannen worden naar de donkerste hoek van mijn kleerkast, beweerden ze. Maar niets was minder waar. Vandaag draag ik mijn bloesjes van Fragile e.a. nog steeds. Omdat ze lekker zitten. Omdat ze ook handig zijn om borstvoeding mee te geven. Omdat het stofje zo aangenaam is om te dragen. Omdat ze na 100.000 keer wassen en dragen amper sporen van slijtage vertonen. Omdat ze zo gemaakt zijn dat ze na je bolle buik gewoon terug hun oorspronkelijke vorm aannemen. En, het allerbelangrijkste, omdat ze mooi zijn.
Dus trok ik vandaag, niet meer zwanger zijnde, met veel plezier richting plusone op zoek naar meer van dat moois. Opbrengst: een tuniek en kleedje van Fragile….om ook post-zwanger heel veel plezier van te hebben!