Twitter Weekly Updates for 2009-10-25

• zoekt haar stem maar vindt ze niet… #

Powered by Twitter Tools.

Over Tilly

Mijn vriendin, die gisteren al begraven werd, hield ook een blog bij. Ze schreef over haar leven, over hoe ze zich voelde met die vreselijke ziekte in haar lijf, over haar zoonlief, over haar angsten maar ook over haar verlangens. Ze schreef zoals ze was. Haar blog staat vol wijze lessen waar wij allemaal veel van kunnen leren.
Haar laatste boodschap aan ons was: laat mensen zien als je iets apprecieert, geniet van elk moment en blijf positief. Zo simpel, zo oprecht, zo juist…zo was Tilly en zo zal ze altijd zijn.

geluk
Soms is geluk klein en eenvoudig:
- een passievruchten ijsje op een bankje met zicht op een ondergaande zon
-een lief kaartje
-een verhaaltje lezen voor zoonlief
- een openhartig mailtje
- een vrolijk deuntje op de radio
- een avondje churasco (Braziliaanse BBQ) met de familie
- uitkijken naar zweedse gehaktballetjes in Ikea
Soms, al lukt het niet altijd, kan elk moment een geluksmoment zijn, als je er maar van weet te genieten….

Something

Geweldige score voor geweldige film.

En dan opeens is alles gedaan. 30 jaar. Een zoontje van 3. Een fucking kanker die heel je lijf in beslag neemt. Eerst was er nog hoop met chemo waar ze rotmisselijk van werd. In augustus moest ze horen dat ook dat niet zou werken. Ze schatten nog 3 à 6 maanden. Uiteindelijk zijn het er amper 2 geworden.
Vorige maand sprokkelde ze elk restje energie in haar lijf nog samen en straalde ze op de trouw van een vriendin. De weken die daarop volgden ging het veel te snel. Een glasheldere geest in een aftakelend lichaam. Je weet dat het telefoontje komen zal maar toch blijf je hopen op een mirakel, ook al weet je dat het niet kan. Sinds gisteravond is ze niet meer…
Je gaat in pauze. Alles wordt oorverdovend stil. Voor haar is er nu niets meer. 30 jaar en nu al niets meer. Het is niet te vatten. Het is vooral niet eerlijk, onbegrijpelijk.
Op de vub hebben we veel gelachen samen, veel gefeest. Er was caipirinha, Braziliaanse muziek, Misia. Allemaal dingen die onlosmakelijk met haar verbonden zijn. ‘Zijn’ want ergens laat ik haar nooit los en zal ik nog op talloze momenten aan haar denken. Haar lachende gezicht zien.
Iedereen noemde haar een sterke madam. Een straffe madam. Dat was ze ook maar diep in haar binnenste moet ze ook erg bang geweest zijn. Zo jong en willen leven maar in een lijf zitten dat het opgeeft. Ik kan me niet voorstellen hoe dat moet voelen. Ik zou ook bang zijn.
En dan sta je ‘s avonds aan het bedje van je dochter en zie je hoe ze vredig ligt te slapen. En dan voel ik haar pijn om zoiets moois en breekbaars achter te moeten laten. Dan schreeuwt je hart.
Alles is nu voorbij voor haar. Ik hoop dat ze rust gevonden heeft. Dat het geschreeuw dan ook stopt.
Zou er nog iets zijn, ergens? Of is dit het?
Dat ze met haar warme hart mag waken over haar zoontje. Dat hij mag opgroeien tot een mooi mens, net zoals zijn mama. Dat haar ouders en familie hier ooit over geraken. Dat zal nooit lukken, maar dat ze op een dag terug met een lach aan haar mogen denken.
En dat ze nu boven op een wolk op ons mag neerkijken en zien dat het allemaal wel goed komt.

Trots! Fier en vooral woehoew!

Want ik werk voor de onderneming van het jaar!

Studio 100 is Onderneming van het Jaar 2009
De entertainmentgroep Studio 100 uit Schelle is dinsdagavond uitgeroepen tot Onderneming van het Jaar 2009. De jaarlijks toegekende prijs van Ernst & Young werd door prins Filip overhandigd aan Gert Verhulst en Hans Bourlon, de toplui van Studio 100 die begin dit jaar door Trends al werden uitgeroepen tot managers van het jaar.

Nieuwe foto’s

Om op te eten…maar wou ze nu toch eens fruitpap eten, nog steeds een ramp!

Twitter Weekly Updates for 2009-10-18

• damn, is het alweer maandag morgen? #
• is op haar 'wakkerst' van heel de dag! #
• kabouter snot! #
• het is weer zo ver wanneer de blaadjes van de bomen dwarrelen en het buiten regent dan is het tijd voor de grote verdwijntruc van mijn stem! #
• radiostilte …of hooguit wat gekraak #
• wacht op haar croque monsieur! #
• is naar een zeepkistenrace geweest! #
• haar weekend is veel te kort geweest: bekaf #

Powered by Twitter Tools.

jaarlijkse routine

Het is weer zover. Ten gevolge van een verkoudheid, die ik via mijn dochter heb opgedaan, ben ik mijn stem weeral eens kwijt. Dit is nu al het derde of zelfs vierde jaar op rij dat ik monddood gemaakt wordt door de beestjes die mijn neus laten lopen gelijk een kraantje.
Dit jaar treft het me wel extreem vroeg. De vorige jaren was het meestal rond eind november dat de beestjes me te pakken kregen. Eind november, wanneer ik het altijd erg druk heb met de Grote Sinterklaasshow, en vaak ziek geraak door de grote temperatuurverschillen tussen de front- en backstage in het Sportpaleis.
Ik ben eens benieuwd of ik het nu dan gehad heb voor dit jaar…of ik dankzij mijn dochter vanaf nu meermaals tijdens de herfst- en wintermaanden radiostilte mag ondervinden. Ik hoop van niet.
Ondertussen zorgt zo’n beetje ziek zijn er ook wel voor dat ik nog eens relaxed achter de laptop kan zitten en nog eens wat tijd besteed aan mijn blog. Dus alvast een lijstje van dingen die me bezig houden:
* Ik heb nog altijd niets geschreven over onze vakantie in de Provence: ze was heel fijn overigens. Al nam ze voor mij een valse start. We zaten in een gite in Les Alpilles, volgens mij zowat de mooiste streek in Zuid-Frankrijk. De natuur is daar overweldigend schoon en ruw, het licht betoverend. Toch heb ik even moeten wennen om van een druk en gejaagd leven in de stad over te gaan naar leven op het platteland, in alle rust en stilte van de natuur. Ik vond mijn draai niet en dit ondanks alle schoonheid die me omgaf. Gelukkig heeft mijn hoofd na enkele dagen wel een klik gemaakt en kon ik de tranen niet bedwingen toen de vakantie voorbij was en we weer naar het grijze en grauwe België moesten. Wat lavendel, olijfolie en heerlijk geurende handzeep met Verbena doen me nog regelmatig terugdromen van warme dagen in de Provence en ongestoord lezen in het eerste deel van de Millenium-trilogie.
* Mijn handen kriebelen om te gaan naaien en stikken. Ik heb een hoop dingen die ik dan zelf wil gaan maken: een dekbedovertrek voor Sophia, een omtrek in een leuke stof voor de pakken kleenex die nu her en der in huis staan om Sophia haar ‘nummer elf”s mee af te vegen, overgordijnen voor onze slaapkamer, etc Alleen moet ik dan eerst en vooral een naaimachine op de kop kunnen tikken. Ik ken er niets van en heb geen idee wat een goed startmodel is. Daarenboven zijn die dingen allemaal ook nog eens erg duur. Wie tips heeft, laat maar komen! Momenteel staat er eentje in promotie bij de Carrefour, een Singer…is die wat te doen?
* Met Sophia gaat alles zeer goed. Ondanks de snotterij is ze een zeer vrolijk kind dat veel lacht en graag op ontdekking uitgaat. Op 6,5 maanden is ze overgegaan van borst- of flesvoeding, zonder enig probleem, ik denk dat ik er het zelf lastiger mee had…Sinds haar 7 maanden kan ze al heel goed rechtop zitten. Eerst wat stuntelig maar al snel had ze door dat ze zich met haar handje kan prikken en ondertussen is zitten een fluitje van een cent. Rond haar 8ste maand is Sophia beginnen kruipen, paracommando style zoals haar onthaalmoeder altijd zegt:

* Verder vind ik het niet fijn dat het ‘s avonds alweer zo vroeg donker wordt en hoop ik dat het winteruur afgeschaft zal worden! Maar de dagen zijn mooi: barkoud maar droog en zonnig, zoals een mooie herfstdag moet zijn, zalig!

Twitter Weekly Updates for 2009-10-11

• heeft waarschijnlijk een beestje van haar dochter doorgekregen… #
• voelt zich alsof ze heel de nacht op stap is geweest & hoopt dat de dafalgan snel zijn werk doet #
• heeft van de week haar eerste scenario geschreven #
• vindt naaimachines erg duur… #
• denkt na over haar nieuw terras: welke tegels, welke verlichting…. #

Powered by Twitter Tools.

Twitter Weekly Updates for 2009-10-04

• draagt al 3 dagen op rij een rok/jurk. Waarom? Omdat haar nieuwe laarzen best gezien mogen worden! #
• Sophia gewikt en gewogen: 7845 gr en zogezegd niet gegroeid (68,5 cm) maar dat kan niet want ze is deze maand weer uit haar pyjama gegroeid! #
• keek net Nils Holgersson en zag dat het goed was! Straf: één van die ganzen is dezelfde als grote smurf! #
• zo dadelijk Hans Bourlon op Radio 1! #
• vraagt zich af wanneer Maja de Bij nu eens op vtm kzoom komt want staat nergens in hun programmagids ???!!! #

Powered by Twitter Tools.