dipje
Tussen al het plannen, werken en verzorgen door kwam ik gisteren plots keihard tot het besef dat fulltime werken en mama zijn echt niet zo evident is. Het vreet energie. Want naast een carrière op het werk heb ik nu nog een 2de carrière thuis. En aangezien ik nogal een perfectionist ben, maak ik het mezelf niet altijd makkelijk.
Er zijn een hoop mensen die het doen: én een job én een kind (soms zelfs 2 of meer). Je hoort ze wel eens zeggen dat ze moe zijn maar daarbuiten wordt er amper gepraat over hoe loodzwaar die combinatie bij momenten is. Wel, via deze weg wil ik alle mensen met kleine kindjes in huis een DIKKE PROFICIAT wensen. Want het is niet altijd makkelijk en iedereen heeft wel eens een schouderklopje nodig.
We leven in een maatschappij waar er zoveel moet en zoveel van je verwacht wordt. In je job moet je goed en efficiënt zijn, streven naar succes en vooruitgang. Thuis wachten er een geliefde en kind die de nodige zorg, aandacht en liefde nodig hebben. Tussen de bedrijven door moet je zien dat je huis op orde is, je er een beetje degelijk bijloopt en ook nog eens tijd maakt voor kennissen en vrienden. Het liefst van al zou je dan nog een beetje tijd over hebben voor jezelf. Al 2 weken verlang ik ernaar om verder te werken aan het fotoboek dat ik over de eerste maanden van Sophia wil maken. Ook mijn naaimachine wacht al een tijdje op een mooi stukje stof om zijn tanden in te zetten. En dan heb ik nog niet gesproken over mijn piano die er bij momenten ook erg eenzaam bijstaat. En oh ja bloggen.
Ik wil zoveel in zo weinig tijd en dat wreekt zich wel eens. Dan ben ik moe, leeg en verlang ik naar even helemaal niets meer. Geen moeten, geen zorgen. Oh en een goede massage om mijn opgespannen lijf weer helemaal los en zacht te maken. Iemand een goed adres?
6 Responses to “dipje”
Leave a Reply
ik ben er nog steeds van overtuigd dat dat de reden is waarom het woord ‘moeder’ ook kan gezien worden als ‘moe-der’.
‘t is niet altijd even eenvoudig hé
Op mijn werk valt het me echt op dat ik bijna geen vrouwelijke collega’s heb die fulltime werken. Denk dat echt wel ongeveer 95 % arbeidsduurvermindering heeft, gaande van 10% tot 50 %, merendeel zit er tussenin.
Ik hoop dat je snel wat tijd voor jezelf kan nemen, maar deze periode (werk) zal dat waarschijnlijk wishfull thinking zijn…?
Toi toi!
Een huishouden met kindjes, het is eigenlijk een soort “fabriekske” dat je draaiende moet houden. Goede afspraken (met de man) en strikte dagindelingen kunnen wel helpen, maar het blijft vermoeiend hè…
Ik heb 2 jaar geleden besloten om deeltijds te werken (4/5), omdat ik toen ik nog fulltime werkte echt bijna geen tijd meer had voor mezelf. Het was toen ook wel een stuk zwaarder omdat de kindjes nog kleiner waren, elk jaar wordt het wel makkelijker.
Hopelijk vind je een manier om de druk voor jezelf wat te verminderen… een massage is inderdaad al een goed begin
Ja, ofwel minder gaan werken ofwel hulp zoeken bij de klusjes die nodig zijn maar minder leuk… Een poetsvrouw in huis halen geeft veel meer quality time met man en kindjes… en voor jezelf natuurlijk. Ik wil naaiwerkwondertjes zien!
Doet deugd om dit te lezen. Zo herkenbaar…
Zolang je maar geniet van wat je doet. Ik ben af en toe ook doodmoe van de combinatie van mijn min of meer fulltimejob (ik ben zelfstandige, dus ik kan mijn uren gelukkig zelf regelen) en onze vier kinderen en het huishouden en ons sociaal leven enz. enz., maar ik doe eigenlijk weinig of geen dingen die ik niet graag doe. En dan valt het meestal wel mee, vind ik.
.
Een adresje voor een goeie massage heb ik wel: hier thuis, maar ik weet niet of ik mijn masseur wel wil delen