Twitter Weekly Updates for 2010-03-07
- patroon geknipt, morgen op naar het naaimachien! #
- he he weekend #
- en het zoemende geluid van de naaimachine #
- the perfect morning: breakfast @ Pain Quotidien Dansaert #
- bravo henk! #
- maakt hier live het voor de allereerste keer de Macbook pro opstarten mee #
- baas in beeld! #
- op de macbook! #
Powered by Twitter Tools.
Filed under buffie en het web | Tags: tweet | Comment (0)Ready to lounge!
Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn metekind (en dus ook een beetje van haar ouders) het boek ‘In Stitches’ cadeau. Het eerste ‘simple and stylish sewing project’ waar ik me aan waagde was de wide-leg lounge pants. Stof gekocht op het stoffenspektakel, patroontje geknipt, nauwgezet de handleiding gevolgd et voila, hij is klaar!
En wat hebben we deze keer geleerd?
1. dat als je nauwgezet, stap voor stap, de handleiding volgt, er amper iets mis kan lopen en iets wat aanvankelijk moeilijk leek eigenlijk best goed te doen is (dank u voor de leuze Wim!)
2. dat goed garen heel belangrijk is en het naaiwerk een pak makkelijker maakt. Vanaf nu zweer ik bij Gütermann! (Ikea heeft geweldig leuke stoffen maar hun garen trekt op niets, sorry!)
3. dat naaien zoveel fun is! Eerst heb je een saai hoopje stof, niet veel later een zelfgemaakt en uniek kledingstuk, de max toch!
Lachen met het kindje
Sophia vindt het tegenwoordig erg leuk om met de mannetjes van Fisher Price te spelen. En ik ben daar heel erg blij mee. Want je moet weten dat die mannetjes ongeveer 30 jaar oud zijn, ik er zelf dus nog mee speelde als kind en ze vervolgens jaren op zolder heb bewaard tot de dag van vandaag zou komen.
En vandaag doet Sophia niets liever dan die mannetjes in een beker te steken en ze vervolgens er terug uit te halen. Hilariteit alom toen ik daarnet iets te dicht bij haar zat met mijn glas want plots lag er een Fisher Price mannetje in mijn limonade te zwemmen…en lachen dat dat was!
Hoe het allemaal begon…
Waar facebook niet allemaal goed voor is! Toevallig zie ik op iemand zijn pagina een verwijzing naar Xanadu. Juist ja Xanadu! Die film was ik ondertussen helemaal vergeten, maar god was ik daar gek van als kind. Ik herinner me nog erg vaag het verhaal. Hier en daar een flard over rolschaatsen, een muurschildering die tot leven komt, Olivia Newton John, iets science-fiction achtig (want Olivia werd dan plots ‘upgebeamd’ of zoiets) en natuurlijk die geweldige titeltrack. Dat witte jurkje met die cowboylaarsjes, zo wou ik er ook uitzien! Sentiment tot en met! Het was iets tussen film en musical en sindsdien was de combinatie zang, dans en acteren in films een beetje heilig voor mij. Magisch zelfs…en wie weet is het toen voor mij allemaal begonnen. Ik word er weer helemaal instant gelukkig van.
En wist ik – toen, in 1980 – veel dat de fantastische Gene Kelly in die film meedeed!
Over Gene Kelly en rolschaatsen gesproken: die mens kon er wat van!
Maar om af te sluiten mag ik jullie het meest dromerige Xanadu-nummer niet onthouden natuurlijk.
..en nu droom ik weer weg…
Filed under buffie in het klein | Comments (2)