Ziek, zieker, ziekst

Na een outplacement en sollicitatiegesprek op maandag kwam ik helemaal afgepeigerd thuis. Eerst dacht ik dat ik gewoon moe was van me een hele dag te concentreren. Voeg daar nog wat zenuwen aan toe voor het jobinterview en de lichte hoofdpijn was ook te verklaren.
Maar ik zat er dus helemaal naast. Tegen de avond zakte ik steeds verder weg in de zetel. Ik voelde me alsof ik een maand in de Sahara had gezeten en er nergens water te vinden was. Ik had vreselijke hoofdpijn, een droge keel en mijn neus zat dicht. Een nachtje goed slapen moest soelaas brengen. Tot de wekker ging en ik me nog slechter voelde.
Het beestje had ondertussen Sophia en mijn liefste ook al ingepalmd met net dezelfde symptomen. Er werd een dokter bijgehaald en die schreef onmiddellijk per persoon een kuur antibiotica en allerhande middelen tegen neusverstoppingen en sinusitis voor.
De enige niet-zieke in huis, Juliette, mocht gaan logeren bij omi en néné. Want hoe vreselijk ik haar nu ook mis, ik wil niet dat ze ook zo ziek wordt en ik ben momenteel te zwak te been om haar te verzorgen.
Met drie in de zetel dus. Onder een dekentje. Filmpjes kijken en veel slapen. Zo slijten we de dagen. Goed ziek maar ook wel gezellig met de sneeuw buiten. Al mis ik Juliette verschrikkelijk hard.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *