Category Archives: buffie naar theater

Dagen zonder lief

En dan word je plots wakker en is er alweer drie jaar voorbij. Of vijf. Of zes. Het lijkt alsof je niet veranderd bent maar als je er dan even bij stilstaat is dat eigenlijk wel zo. Ook om je heen merk je duidelijk dat de tijden verandert zijn. Vrienden die trouwen, anderen die naar het buitenland trekken en waar je amper nog van hoort, bijna iedereen heeft al een tijdje een vaste job en probeert zich op te werken. Huisje, tuintje, boompje,…
Vele dromen en plannen van vroeger ben je uit het oog verloren. Je maakt keuzes en hierdoor vallen er andere keuzes weg. Je bent een weg ingeslagen, maar is dat daarom ook de goede weg? Voel je je wel gelukkig in het leven dat je nu leidt? Heb je er bewust voor gekozen of ben je er bij toeval een beetje ingetuimeld? Ben je jezelf onderweg niet verloren onder invloed van de maatschappij, de norm, de kuddegeest.
Dan doet het goed om je even af te zonderen en terug op zoek te gaan naar wie je bent, was en wil zijn.
Misschien is nu het moment om een andere weg in te slaan en consequent te breken met waar je mee bezig bent. Misschien ook niet.
Welke keuze je ook maakt, niets is definitief. De wereld ligt voor je open en met wat zelfzekerheid en moed kan je je GPS op ieder moment anders instellen. Elke dag is een nieuwe kans om bewust je eigen leven te leiden en die kans moet je altijd grijpen!

Lang leve het circus!

Door te druk – het meest slechte uitvlucht ooit – heb ik nog steeds niets geschreven over het beste stuk dat ik dit theaterseizoen al gezien heb. Maar nu moet ik wel, want wat lees ik vanmorgen in de kant:

Michael Pas en Dirk Roofthooft genomineerd voor Louis d’Or
De Vlaamse acteurs Michael Pas en Dirk Roofthooft zijn genomineerd voor de Louis d’Or, de belangrijkste toneelprijs in Nederland. Pas kon de jury van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD) bekoren met zijn vertolking van August in August, August, August van De Paardenkathedraal. …..

En terecht! August, August, August, in een regie van Dirk Tanghe, is één van de beste stukken die ik de afgelopen jaren heb gezien. Alles klopt in deze voorstelling: het kleurrijke decor, de kitscherige kostuums, de onheilspellende muziek, de tekst en de manier waarop deze gebracht wordt.
Het stuk dompelt je onder in het circus dat het leven heet. Een naïeve clown maakt, dankzij zijn fantasie, van het leven één groot feest. Maar regelmatig krijgt hij klappen van de harde maatschappij. Zolang hij vasthoudt aan zijn dromen geraakt hij er steeds weer bovenop..maar wat als hij de kans krijgt zijn droom ook daadwerkelijk te realiseren…
Elke seconde van deze voorstelling was een feest voor het oog, het oor en het gevoel. Michael Pas zet een August neer die zo mooi en breekbaar is dat je zelf in zijn droom gaat geloven. Hij verdient de Louis D’or voor de volle 100 %.
Maar dat geldt niet minder voor de andere acteurs in dit stuk, die één voor één schitterend spelen.
Spijtig genoeg is August, August, August ondertussen niet meer te zien in Vlaanderen. Maar wie de kans heeft om nog een kaartje vast te krijgen in Nederland, doe het nu, je zal er geen spijt van hebben!
Na ‘Midsummernightsdream’, ‘Paris, Texas’ en nu ‘August, August, August’ mag ik wel zeggen dat ik echt fan ben van de stukken van De Paardenkathedraal, een gezelschap naar mijn hart! Meer van dat, graag!

Inish-please, no!-more

Dank u wel, mannen van Inishmore. Dankzij jullie verschrikkelijk luide pistoolschoten heb ik al heel de nacht – en nu nog steeds – suizingen in mijn oren. En dat terwijl ik op de voorlaatste rij zat. Ik raad iedereen die naar deze voorstelling gaat kijken dan ook aan om, vanaf het moment dat er een pistool gericht wordt, uw vingers in uw oren te steken…of oorstopjes mee te nemen.
Verder heb ik over deze voorstelling weinig te vertellen. ja, het vreemde taaltje was grappig, de vader met de bontmuts kwam komisch uit de hoek. Maar voor de rest was er vooral veel leegte. Als de inspiratie op is, stop dan gewoon, in de plaats van nog een half uur doelloos te blijven lullen.