Category Archives: frustrie Buffie

the hellmouth: a never ending story

de voorgeschiedenis:
2 juli 2009: door een gesprongen waterleiding in onze straat zitten we plots zonder water
3 juli 2009: bij graafwerken wordt er een grote holte onder ons voetpad ontdekt en blijkt een deel van de waterleiding deels weggespoeld te zijn. Bij het aanleggen van een noodleiding – zodat we op zijn minst stromend water zouden hebben – komt men tot de ontdekking dat er onder ons pad naar de voordeur ook een grote holte zit. Zowel ons pad als een deel van de straat worden afgesloten wegens te gevaarlijk om te betreden. Wij brengen onze verzekering op de hoogte en bezorgen ons de gegevens van onze bijstandsgelastige – laten we deze persoon Jos noemen – die het dossier zal opvolgen.
15 juli 2009: ondertussen op de hellmouth gebeurt er helemaal niets
28 juli 2009: het voetpad stort finaal in. Omdat de gemeente nog steeds geen actie onderneemt is bij ons de maat vol en schakelen we de media in
30 juli 2009: de werken ter herstelling van de straat gaan eindelijk van start. Aan onze oprit wordt echter niets gedaan want daar heeft de aannemer geen opdracht voor en moet via onze verzekering gaan. De expert van de verzekering komt langs om onze schade op te meten. Er zit een grote holte onder ons pad naar de voordeur en we zitten met een vochtige muur in de garage.
9 augustus 2009: om de kommer en kwel te verdrinken houden we een aperitief op straat met de buren. De uitgraafwerken zijn ondertussen nog steeds aan de gang: het voetpad over heel de breedte van de straat wordt uitgegraven tot op niveau van de riolering. Er worden loopbruggen aangelegd zodat wij veilig ons huis kunnen verlaten.
22 augustus 2009: de noodwaterleiding wordt vervangen door een nieuwe permanente aansluiting. De werken in de straat zitten er bijna op. Nog steeds geen nieuws ivm het verslag van de expert van onze verzekering. Ik probeer meermaals contact op te nemen met Jos. Hij is echter nooit aanwezig wanneer ik bel. Op mails krijg ik steeds een afwezigheidsbericht. De andere personen op het kantoor kunnen me niet verder helpen.
24 september 2009: na lang proberen toch iemand aan de lijn gekregen. Er wordt meegedeeld dat het verslag van de expert verstuurd werd naar de verzekering maar zij beweren niets ontvangen te hebben. Ook de verzekering van de gemeente is nog steeds niet door onze verzekering gecontacteerd. De -kleinere – schade bij onze buren is ondertussen hersteld. We zijn bijna 3 maanden later. Het bestek dat wij ondertussen hebben laten opmaken door de aannemer sturen we alvast door naar de verzekering en de expert.
6 oktober 2009: Ik neem opnieuw contact op jos via onze verzekeringsmakelaar. Opnieuw geen gehoor, de mail geeft opnieuw een afwezigsheidsassistent. Wanneer ik bel is er niemand anders beschikbaar die op de hoogte is van de vorderingen in het dossier. Ondertussen probeer ik via onze verzekeringsmakelaar de verzekering wakker te schudden.
3 november 2009: eindelijk nieuws! We krijgen een brief van de expert waarin staat dat hij op 17 september in onze straat is geweest en heeft vastgesteld dat zowel de straat als ons pad intussen hersteld werden. Deze info klopt niet: wij hebben enkel het geluk dat ons pad met gewapend beton werd aangelegd en dus nog steeds niet is ingestort. Onder het pad zit er nog steeds een immense holte. De straat is wel al hersteld gelukkig. Maw de expert heeft niet goed opgelet.
1 december 2009: Ik probeer nogmaals Jos te contacteren omdat we niets meer horen. Jos is out of office tot 16 december
ergens begin december: Er is ondertussen een nieuwe expert aangesteld die samen met de experten van de gemeente en de watermaatschappij nog eens schade is komen opmeten. Resultaat: ze eisen een onderzoek van onze afwateringsbuizen.We krijgen een brief van de verzekering dat firma X dit onderzoek zal komen uitvoeren. Ondertussen belt ons echter een firma Y op om een afspraak hiervoor te maken. Communicatiefout tussen de verzekering en het expertisebureau, sorry.
23 december 2009: firma y komt camera-onderzoek doen van onze afwateringsbuizen. Er worden 2 lekken vastgesteld ter hoogte van scheuren in de aansluiting tussen 2 buizen. Mogelijke oorzaak: het water dat ten gevolge van de breuk in de waterleiding is beginnen terugstromen waardoor er druk is ontstaan en de aansluitingen het begeven hebben. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat dit de oorzaak van het lek in de straat zou zijn.
10 januari 2010: Ik neem contact op met de expert voor een stand van zaken – aangezien Jos weeral niet bereikbaar is. Hij heeft het verslag van firma y nog niet ontvangen. De expert laat weten dat we ondertussen een nieuwe offerte moeten aanvragen bij de aannemer gezien ook de afwateringsbuizen hersteld moeten worden. Het duurt weer een maand eer onze aannemer het verslag van firma y ontvangt en dus aan zijn offerte kan beginnen. Reden: problemen met mail en scanner bij Jos, sorry…
19 februari 2010: Ons dossier wordt overgedragen deels overgedragen aan de afdeling brandschade van onze verzekeraar. Wij bezorgen de offerte van onze aannemer aan alle partijen en wachten vol hoop af.
1 april 2010: na nogmaals een hoop mails en telefoons naar de verzekering en naar Jos – waarvan ik steeds een bericht van de afwezigheidsassistent ontvang, werkt die mens ooit??!!! – komt de expert nogmaals langs. Wat blijkt: ze vinden de offerte te duur en raden ons aan nog een offerte op te vragen bij een kleine zelfstandige. Gezien mijn limburgse roots trommel ik iemand op om dit te doen. We bezorgen de nog duurdere offerte van de kleine zelfstandige (‘voor minder kan ik het echt niet doen, dan scheur ik mijn broek’) aan de expert en verzekering.
10 mei 2010: we ontvangen een brief dat op 21 juni er nogmaals een plaatsbezoek zal zijn door de experten van elke partij. Er wordt ons gevraagd hier ook aanwezig te zijn, dus mijn man vraagt alweer een halve dag verlof aan hiervoor.
vrijdag 18 juni 2010: we ontvangen een brief dat het plaatsbezoek niet kan doorgaan gezien één van de experten niet vrij is aanstaande maandag. Er zal een nieuwe datum ingepland worden

Vandaag:
is het precies één jaar geleden dat de problemen begonnen. Er is nog altijd geen nieuwe afspraak voor een plaatsbezoek. ER zijn nog steeds lekken in onze buizen waar door de muur in de garage doordrongen is van het vocht. De holte onder ons pad is er nog steeds. Eén lichtpunt: het pad is gelukkig nog steeds niet ingestort ondanks het feit dat het toch om een gat gaat van 2 meter bij ongeveer 5 meter.
Dus ik bel:
– de Jos: u kan beter contact opnemen met de afdeling brandschade van uw verzekering. Zij hebben het dossier nu helemaal in handen omdat er nog steeds geen oorzaak is gevonden voor de waterschade en tot die tijd kunnen wij verder niets doen (hebt u dan al iets gedaan, ik heb in ieder geval al meer telefoontjes gepleegd dan al uw afwezigheidsassistenten samen!)
– afdeling brandschade: wij hebben de expert van Jos overgenomen en aangesteld om een nieuw onderzoek te voeren. U kan hem beter even opbellen voor meer info.
– de expert: ja er moet inderdaad nog een plaatsbezoek georganiseerd worden maar daarvoor moet u naar het secretariaat bellen en vragen dat ze een nieuwe afspraak inplannen
(eumh is dat niet uw job want u werkt toch voor dat bedrijf???!!!)
– het secretariaat: de personen van de regio Brussel zijn niet meer aanwezig op kantoor (om 15u20!). Kan u maandag terug bellen?

IK BEN TEN EINDE RAAD EN HET KOTSBEU!

Iemand tips of een fantastisch idee om uit deze vreselijk frustrerende situatie te geraken?

Razen!

Daarnet had ik het weer even. Het werd getriggerd door heel die situatie in onze straat. Je kijkt naar buiten en ziet dat er nu na 20 dagen nog steeds niets gedaan is. Geen studie van de ondergrond, de mogelijke instabiliteit, niets. Laat staan dat er al gewerkt werd. Alleen veel blabla en blibli en dan een schepen die er een verslag van op de website van zijn politieke partij durft te zetten. Omdat hij fier is dat hij zo goed communiceerd. Onze miserie gebruiken om reclame te maken. EEN SCHANDE is het! LAMENTABEL is het! En ik ben het KOTSBEU!
Het ergste van al is dan nog dat al deze frustratie dus gene zak helpt, dat ik enkel mezelf – en mijn liefste – er mee ambeteer. Maar ik kan niet berusten! Ik kan mijn eigen voordeur niet gebruiken. Moet met een kind dat serieus begint te wegen in de maxi cosi via de smalle keldertrap via de garage het huis in en uit. Iedere avond zoeken naar een parkeerplaats terwijl wij genoeg geld betaald hebben voor een huis met bijhorende garage om niet te moeten zoeken naar parking. IK ben boos, ik ben WOEST EN IK BEN HET GRONDIG BEU! …en er gebeurt niets, nul, nada, noppes. Bandieten zijn het, NAH!
Zo, dat hielp…heel eventjes…

Ondertussen op de hellmouth

Het grote gapende gat in ons voetpad is er nog steeds. En telkens ik erin kijk lijkt het alsof het groter is geworden. Wat ergens ook niet vreemd is want hoe meer het regent, hoe meer aarde er verder wegstroomt. De buizen met nutsvoorzieningen liggen er nog steeds even open en bloot bij. Aangezien nu heel de straat al afgezet is wegens onveilig is die verworden tot een desolate plek. Nu en dan wandelt er eens iemand voorbij die met grote verwondering de putten in onze – ja ook bij de buren zijn ze met de drilboor lustig te werk gegaan – straat aanschouwt. Verder springt er wel eens een beestje in en uit zo’n put. De buurkatten hebben het er naar hun zin vooral omdat er ondertussen ook ander gespuis, zoals ratten, in onze onderaardse gangen verblijft.
Het contact met onze buren – dat sowieso al goed was – is er nog hechter op geworden. Regelmatig staan we allemaal rond een put om het verloop van de werken te bespreken. Onze buurman van 2 huizen verder verwoordt die werken als volgt: ‘Allé de gemeente heeft al hard gewerkt, als ze zo verder doen komt er binnenkort een soldaat uit de eerste wereldoorlog uit zo ne put gekropen.‘ Gelukkig kunnen we er nog om lachen, al zijn we vorige week toch maar eens richting gemeentebestuur getrokken om aan de bel te trekken. Sindsdien wordt er goed gecommuniceerd over de gang van zaken maar wordt het dossier ook steeds complexer. Na cameraonderzoek zou een lek in de riolering dan toch niet aan de oorzaak liggen en gezien er onlangs werken waren in de straat worden deze partijen er nu bij gehaald. Er wordt veel onderzocht maar nog niets ondernomen.
Het gat deint verder uit, wij kunnen nog steeds onze voordeur niet gebruiken en als dit zo verder gaat, kan ik weldra mijn wijwatervat, knoflook en kruisboog boven halen…Dan wordt het Buffy to the rescue!

De smeerlap(pen)!

Vorige week donderdag, net op de dag dat ik moest vertrekken richting Ahoy’ voor het Zomerfestival, heeft iemand het in zijn hoofd gehaald om bij ons thuis in te breken. Met een schroevendraaier heeft hij ons keukenraam op een tiental plaatsen proberen openbreken. Hij is gelukkig niet binnen geraakt maar ons raam is wel helemaal naar de bom. Volgens de politie het werk van amateurs want profi-inbrekers die boren 2 piepkleine gaatjes waar je amper schade van hebt – al gooien die natuurlijk heel uw huis ondersteboven…-.
Dus naar de verzekering gebeld en nog geen 2 uur later stond er al iemand aan de deur om het raam voorlopig op te lappen. Wij blij. Vervolgens een firma gebeld die in ramen doet…maar die mogen niet langskomen omdat er eerst gekeken moet worden of het raam nog te herstellen is. Want “ah ja madammeke, anders krijgt ge gene frank terug van uw verzekering”. Dus ik op zoek naar een timmerman uit de omgeving die eens langs kan komen…en wat zegt hij me – op een wreed enthousiaste toon NOT want al die mannen hebben sowieso al veel te veel werk (zo wachten wij trouwens al een jaar op een dakwerker die wat pannen moet komen terug vastleggen van zware storm)- aan de telefoon: ik werk nog 2 dagen en dan heb ik verlof. Juist ja, bouwverlof. Voor de rest van de maand juli. Had die inbreker nu geen ander moment kunnen kiezen om ons raam te molesteren???!!!!