Category Archives: buffie thuis

Home sweet home 5

Ik ben een dag te laat met mijn home sweet home! Maar dat heeft alles te maken met mijn opruimwoede van gisteren. Opruimen dat werkt therapeutisch bij mij. Als ik met iets in de knoop zit dan helpt het om een kast op te rommelen of het huis op te ruimen om terug rust te vinden. En blijkbaar ben ik niet de enige die daar zo over denkt.
Dus vandaag een blik in de keuken en een tip om hier minder last te hebben van rommel. Gelezen op pinterest: heb je bezoek of een feestje en is je keuken ontploft? Neem een plastic bak, steek alle vuile vaat en andere rommel erin en berg voorlopig op een kast of in de berging op. Aan de rommel moet je nu even niet meer denken en je hebt weer weekblad vrij.
Dit is natuurlijk vooral nuttig in een kleine keuken, zoals de onze. Één van onze meest gebruikte werkbladen is een kleine keukenblok op wieltjes die ik jaren geleden in de Ikea kocht. En tweemaal hoera voor Ikea want ook de stof voor het gordijn komt daar vandaan.

20111122-162311.jpg

Home sweet home 4

Een kijkje in de kinderkamer, waarover ik een vraag heb. Binnen een kleine twee maanden verhuist Juliette van onze kamer waarschijnlijk naar Sophia’s kamer. Wat dan de meisjeskamer zal worden. Maar ik twijfel nog. Gaan die twee elkaar niet wakker houden gezien ze andere uren hebben waarop ze gaan slapen, etc.
Wat zijn jullie ervaringen? Zou ik het riskeren van ze samen te leggen of nu in mijn hoofd alvast afscheid nemen van onze dressing en daar een gezellig kamertje voor Juliette van maken?

20111114-203627.jpg

Home sweet home 3

Vorige week was er geen home sweet home. Enkele dagen ervoor kreeg ik via mail het nieuws dat ik ontslagen was. Precies een week voor ik opnieuw aan de slag zou gaan na zwangerschapsverlof en aansluitend verlof. Ik hoef je niet te vertellen dat het nieuws insloeg als een bom en ik even het noorden kwijt was.
Ik was er helemaal klaar voor om terug aan het werk te gaan. Ik had me erop georganiseerd, in mijn hoofd op voorbereid – dat mij kleinste naar de onthaalmoeder zou gaan en al – en ik had er veel zin in. En dan plots verandert heel je leven – met een mail dan nog wel – en vallen er een hoop zekerheden, vanzelfsprekendheden weg.
Het voelt nog steeds vreemd aan en het zal nog een tijd duren eer het helemaal verteerd is. Maar gelukkig is er altijd mijn thuis, waar ik opgevangen word, waar ik me veilig en geborgen voel. Waar ik gewaardeerd word voor wie ik ben en wat ik kan. Waar mensen van me houden en altijd voor me klaar staan. Waar het warm is omdat de zon er altijd schijnt.
Ik zou het niet aankunnen zonder hen. Mijn allerliefste liefste en mijn twee bloedjes. Bij hen kan ik altijd thuiskomen. Zij zijn mijn thuis.

20111107-221621.jpg