Category Archives: Juliette

Loslaten

De tijd vliegt en dat het waar is wat ze allemaal zeggen.
Dat je ervan moet genieten want dat het allemaal zo snel gaat. Ons
jongste is ondertussen de 2 voorbij. Ze heeft nog net een tutje ‘s
nachts. De pampers is ze langzaam maar zeker aan het ontgroeien. En
ze spreekt al in volzinnen hoewel ze nog wat moet oefenen op
articulatie. Vanaf januari mag ze naar school en dat het dan
allemaal nog sneller gaat. Er komt geen derde hier, twee is al meer
dan goed genoeg. Maar het klein beetje baby dat er nog in zit
vermindert met de dag en dat ik dat missen ga. Zo hard. Over dat
ronde bolleke wrijven en ze nog eens onder stoppen terwijl ze
vreedzaam slaapt in haar babybed. Ik word er nu al een beetje
weemoedig van.

Laatste dag zonder werk

Morgen is het dan eindelijk zover. Na 4 maanden zwangerschapsverlof en vervolgens, geheel onverwacht, 4 maanden werkloosheid begin ik bij mijn nieuwe werkgever. Ik kijk er heel erg naar uit want het wordt weer niet zomaar een job, maar eentje waar ik me helemaal in kan vinden en waar ik hopelijk heel wat nieuwe uitdagingen op mijn bord zal krijgen.
Ik sta te trappelen om te beginnen maar toch moet ik toegeven dat ik ook wat triest was vandaag. Want morgen eindigt een bijzondere periode van 8 maanden genieten van mijn twee lieve kleine meisjes. Ik had het geluk om Sophia van dichtbij te volgen terwijl ze haar eerste stappen op school zette. Ik kon er altijd voor haar zijn wanneer de bel ging. In de plaats van in de opvang wachten, aten we samen mandarijntjes, koekjes en keken we gezellig naar een ‘sesamstraatje’. We hebben samen veel gekookt, gebakken, gespeeld, genoten en gelachen.
Ondertussen werd Juliette geboren en gedurende 8 maanden kon ook zij genieten van 200 % mama. Want wanneer Sophia naar school was, waren wij bijna altijd samen. Haar eerste lach, eerste keer rollen, eerste keer patatjes, fruitpap, ik heb het intens kunnen meemaken. Als tweede kwam ze overdag altijd op de eerste plaats.
Ondanks de kindervreugde was echter niet elke dag even fijn. Er waren ook veel dagen waarop de druk van de zoektocht naar een nieuwe job te zwaar woog. Dagen waarop ik het niet meer zag zitten omdat ik maar geen reacties kreeg. Dagen dat ik twijfelde aan mezelf en mijn kunnen. Dagen dat ik alleen maar ‘moederde’ en verder geen moment voor mezelf had. Dagen dat het regende, buiten en in mijn hart.
Er was maar één oplossing om uit die sleur te geraken en dat was zo snel mogelijk een nieuwe boeiende job vinden. Want thuiszitten en huismoederke spelen, het zou niets voor mij zijn, hoe graag ik mijn twee spookjes ook zie.
Morgen dus terug aan de slag. Mijn geluk kan niet op, al zal het ook even slikken zijn want ik ga mijn twee meisjes heel hard missen. Hoe een moederhart bloeden kan…
Dankbaarheid voor een nieuwe job maar ook voor de mooie, ook vaak moeilijke, tijd die geweest is. Ze pakken het mij/ons niet meer af!

Ziek, zieker, ziekst

Na een outplacement en sollicitatiegesprek op maandag kwam ik helemaal afgepeigerd thuis. Eerst dacht ik dat ik gewoon moe was van me een hele dag te concentreren. Voeg daar nog wat zenuwen aan toe voor het jobinterview en de lichte hoofdpijn was ook te verklaren.
Maar ik zat er dus helemaal naast. Tegen de avond zakte ik steeds verder weg in de zetel. Ik voelde me alsof ik een maand in de Sahara had gezeten en er nergens water te vinden was. Ik had vreselijke hoofdpijn, een droge keel en mijn neus zat dicht. Een nachtje goed slapen moest soelaas brengen. Tot de wekker ging en ik me nog slechter voelde.
Het beestje had ondertussen Sophia en mijn liefste ook al ingepalmd met net dezelfde symptomen. Er werd een dokter bijgehaald en die schreef onmiddellijk per persoon een kuur antibiotica en allerhande middelen tegen neusverstoppingen en sinusitis voor.
De enige niet-zieke in huis, Juliette, mocht gaan logeren bij omi en néné. Want hoe vreselijk ik haar nu ook mis, ik wil niet dat ze ook zo ziek wordt en ik ben momenteel te zwak te been om haar te verzorgen.
Met drie in de zetel dus. Onder een dekentje. Filmpjes kijken en veel slapen. Zo slijten we de dagen. Goed ziek maar ook wel gezellig met de sneeuw buiten. Al mis ik Juliette verschrikkelijk hard.

Multitasken

– En wat zijn uw sterkte punten mevrouw?
– ik kan goed organiseren en plannen

Vandaag hiervan nog eens het levende bewijs geleverd. Deze voormiddag op een dik uurke tijd én de baby verzorgd én geëntertaind, ondertussen verse tomatensoep met balletjes en spaghetti gemaakt, patatjes voor Juliette gemaakt – met dank aan de Babycook -, de tafel gezet en wat was gedaan. Toen Sophia thuis kwam was alles warm en klaar om samen lekker op te smullen.
Huisvrouw zijn, dat is niets anders dan multitasken mevrouw!

Multitasken

Juliette

Het is hier eventjes stil geweest. Plots was er geen tijd meer voor naaiprojectjes want op donderdag 30 juni om 03u19 werd Juliette geboren. Sinds die dag is zij even het middelpunt van ons bestaan. Wie met haar wil kennismaken kan ondertussen terecht op het kleine verlangen. Weldra ook meer hier, maar nu eerst genieten van ons gezin met vier. Het zijn bijzonder mooie dagen.

20110706-095106.jpg