Category Archives: buffie en project kiwi

Tikkende tijdbom

Gisteren had ik geen al te beste dag. Ik was er zwaar van overtuigd dat de baby op 27 juni geboren zou worden. Toen dat een hele dag uitbleef, in combinatie met extreme temperaturen die ervoor zorgden dat ik amper onder de voeten uit kon en nog amper voeten had – het waren eerder een soort van olifantenklompen – zakte mijn humeur onder nul. Maar wat wil je, met al die volkswijsheden die beweren dat een tweede nooit zo lang op zich laat wachten en meestal vlotter komt. Plus een gynaecoloog die vorige week rustig voorspelde dat het wel voor begin deze week zou zijn en ikzelf overtuigd was van 27 juni als d-day.
Maar gedaan met het wachten en zuchten. Vandaag is het al minder warm en ik kijk uit naar de stevige douche die de natuur ons gaat bezorgen. Vanaf nu berust ik in de situatie. Het kind zal wel komen, er is er nog nooit eentje blijven zitten. En ondertussen stik ik lekker verder, vandaag dan maar een pennenzak. En wie weet begin ik dan ook nog aan een fotoboek, want daarmee sta ik ook weer hopeloos achter. Zoals ik al een eeuw achter stond in het herinneringenboekje van Sophia dat ik gisteren, ondanks enorme moodswings, toch heb weten bijwerken.
Overtijd gaan heeft dus ook zo zijn voordelen. Achterstallige jobkes worden probleemloos ingehaald…ik ben een tikkende tijdbom and proud of it!

Wachten

Het huis is proper en opgeruimd. Babykleertjes gewassen. Koffer staat klaar. Geboortekaartje, zowel voor een jongen als meisje, is klaar om op de drukpers te gaan. Doopsuikers zijn helemaal afgewerkt. Ik heb mijn 3 naaiprojecten kunnen voltooien. Er zitten al wat verse maaltijden in de vriezer om de volgende weken mee door te kunnen. Het is te warm om buiten te gaan zitten want zelfs in mijn frisse woonkamer voel ik mijn ledematen opzwellen. Ik ben 2 dagen overtijd en weet niet meer wat doen nu. Iemand tips?

Naaiproject 1/3: Amy Butler babyquilt

Hoera! Deze week is het mij gelukt project 1 van 3 met mijn aangeschafte stoffen van het stoffenspektakel te realiseren! Het is de quilt/speelmat geworden uit het boekje van Amy Butler “kleding en knuffels voor de kleintjes”
Een quilt maken is heel secuur werk want het is belangrijk dat je afmetingen kloppen, etc. Maar ik ben er toch in geslaagd om hem op 4 dagen af te werken. Per dag heb ik er 2 à 3 uur aan gewerkt, dus dat valt nogal mee.

20110619-022640.jpg

Hier en daar zit er wel een foutje in, maar toch ben ik zeer tevreden met het resultaat. In de werkbeschrijving in het boek werd er nooit gewezen op het feit dat je erop moet toezien dat je de stukjes stof telkens op identiek dezelfde manier aan elkaar moet zetten in blokken. Hier en daar zit er dus een stukje mis, maar wie ziet dat? En ondertussen heb ik weer een hoop bijgeleerd en kan ik alweer een pak beter op een rechte lijn stikken.
Ik heb lang getwijfeld aan de keuze van de stofjes voor de quilt. Uiteindelijk koos is voor rood en wit omdat dat ook de kleuren zijn die terug komen in onze woonkamer. Even was ik bang dat het misschien te hevig zou zijn, te veel contrast zou geven, maar ik hou wel van vrolijke en heldere babyspullen. Nu maar hopen dat de baby daar ook zo over denk….
Sophia is in ieder geval al fan, dus ik vermoed dat ik in de nabije toekomst nog eens een tweede exemplaar mag maken.
Maar daarvoor start ik vandaag nog aan project 2: een legozak à la Alejosa.

20110619-023357.jpg

De stoffenspektakelbuit!

20110603-113344.jpg

Dat was weer de moeite, het stoffenspektakel gisteren in Mechelen. Ik had me goed voorbereid en heb mijn best gedaan om enkel gericht te kopen, dus met projecten in het vooruitzicht. Op 2 stofjes na is dat perfect gelukt!
Nu is het de bedoeling om voor de geboorte van Kiwi, rond 25 juni, mijn 3 vooropgestelde projecten te realiseren:
1. Een Lego-zak à la Alejosa
2. Een mini-quilt voor in het park van Kiwi
3. Een roodkapjes-cape uit het Olivers +s boek voor Sophia
Alleen Kiwi kan bepalen of ik er in zal slagen of niet….

This one’s for you

Vele kindjes hebben eerst een projectnaam. Bij ons zijn dat altijd een beetje vreemde namen. Sophia noemden we voor haar geboorte Krispie omdat ik tijdens de zwangerschap enorm veel rice krispies met melk gegeten heb. Hoe Kiwi zijn/haar naam kreeg mag nu ook wel duidelijk zijn…al zou bloedappelsientje ook toepasselijk zijn , maar dat bekt niet zo goed :-).
Elk kind verdient ook een liedje. Bij Sophia was dat ‘Another day’ van Jamie Lidell. Voor Kiwi is het ‘This one’s for you’ van Ozark Henry geworden. Omdat ik er vrolijk van word en het nummer me een goed gevoel geeft, net zoals ‘another day’.
Het nieuwe album van Ozark draagt trouwens de naam ‘hvelreki’, wat in het Ijslands zoveel betekent als ‘moge een hele walvis aanspoelen op jouw strand’. Het is een uitdrukking die ze daar gebruiken om elkaar geluk te wensen. Toepasselijker kan niet…
En speciaal vandaag draag ik dit ook op aan I., nieuwe aanwinst in het gezin van H. en L. Hoe meer walvissen, hoe beter!