..even tijd voor reclame!
..om maar even te zeggen dat het nieuwe album van Vive La Fête in de rekken ligt…en dat u voor hen kan stemmen in de afrekening. Hoe meer hoe beter…Nonkel Danny dankt u bij voorbaat!
Filed under buffie luistert | Comment (1)Als ze lacht
Ze is niet altijd even vrolijk
en dat ligt ook wel eens aan mij
en een beetje aan de weerman
maar die maakt eigenlijk niemand blij
met al zijn miezerige buien
daar heeft zij geen boodschap aan
zij wil alle dagen zon en als het moet eens een orkaan
Maar net als hem blijf ik proberen,
elke dag een flauwe mop
plots is daar dan toch die glimlach
en dan klaart alles, dan klaart alles hier weer op
want als ze lacht breekt de hele hemel open
echt, ik waan me in de tropen, ’t is echt machtig als ze lacht
als ze lacht baad ik uren in de zon
ik wou dat ik dat voor haar kon
wat zij voor mij doet als ze lacht
‘k ben ook niet altijd even vrolijk
maar dat ligt echt wel niet aan mij
want zelfs met Martine om zeven
is er maar zelden goed nieuws bij
of toch: een nieuwe prins geboren
zelfs nog beter: een dolfijn
maar dan een stuk of honderd plaatsen
waar ze weer aan ’t vechten zijn
Er is nochtans niet zoveel nodig
misschien meer vrouwen aan de macht
dan zeg ik: “schat jij zou dat kunnen”
en echt ik meen het, echt ik meen het
maar zij lacht
en als ze lacht is het even wereldvrede
is de laatste strijd gestreden, ’t is echt machtig als ze lacht
als ze lacht baad ik uren in de zon
ik wou dat ik dat voor haar kon
wat zij voor mij doet als ze lacht
ja ik wou echt, … dat ik dat voor haar kon
maar als ze lacht is het even wereldvrede
is de laatste strijd gestreden, ’t is echt machtig als ze lacht
als ze lacht baad ik uren in de zon
ik wou dat ik dat voor haar kon
wat zij voor mij doet als ze lacht
Als ze lacht (Yevgueni)
Filed under buffie luistert, Sophia | Comments (3)Love that song!
Raphael Saadiq – Love that girl
Filed under buffie luistert, buffie's leven | Comment (1)Omdat het zo mooi is (en ook een beetje voor Sophia)
Liefde voor muziek
De gezellige sfeer van de Roma. Planché vloer. Oude theaterstoelen. Het gedimde licht. De afbladderende verf op de muren. Rode wijn en een ouderwetse tas koffie.
Een accordeon. Een akoestische bas. 2 stemmen.
2 uur genieten van pure, eerlijke, warme klanken.
Een staande ovatie.
En dan: de allermooiste versie van ‘Omdat ik van je hou’ ooit.
Tot tranens toe ontroerd.
Zo mooi was gisteravond.