teken van leven
Goh, wat is dit lang geleden zeg. Al weken speelt het door mijn hoofd om nog eens iets neer te schrijven op mijn blog. Want mijn hoofd zit vol en niets dat zo kan opluchten als een stukje neerschrijven, het van je afschrijven. Maar er was zo weinig tijd omdat het druk is in het leven. Feestdagen, afspreken met vrienden, tijd maken voor de dochter, het huis op orde houden, werk..en dan zit je ‘s avonds 5 minuten neer en heb je wel wat beters te doen dan bloggen, of dan ben je gewoon stikke-doodmoe. Omdat, oh ja, je ook nog eens zwanger bent en dat het meeste van de tijd gewoon vergeet en als je daar dan aan denkt je alweer een onmenselijk groot schuldgevoel hebt tegenover dat kleine wezentje in je buik.
Het is niet altijd makkelijk, volwassen zijn en alle dingen doen zoals het hoort. Ik heb het daar de laatste maanden erg lastig mee, leef van dag tot dag, met ups maar ook veel downs. Begrijp me niet verkeerd, de kleine dingen in mijn leven die gaan onwaarschijnlijk goed…en uiteindelijk zijn die ook het belangrijkste, dus die houden me overeind. Maar ik heb het zo moeilijk met de wereld daarbuiten. Die koele, onpersoonlijke wereld buiten mijn veilige cocon, waar er geen tijd is voor gevoel en alles enkel draait om geld, macht en aanzien. Ik verdrink er de laatste tijd nogal in.
Er was een dag dat ik geloofde in dat het allemaal zo erg niet was, dat ik zelfvertrouwen had en dacht dat ik iets kon betekenen. Jong en onervaren zijn noemen ze dat meestal. Ik heb alles gegeven, ben er voor gegaan en amuseerde me kostelijk. Maar als je dan na enige tijd moet opmerken dat je er eigenlijk amper mee vooruit komt, dan doet dat pijn. Ik probeer er tegen te vechten, elke dag opnieuw, maar het is zo vermoeiend…en dus is de moraal de laatste tijd niet op en top en dat zint me niet.
Ik wil niet in dit duister hoekje blijven zitten, ik wil eruit, terug in de zon. Lachen, genieten, mooie dingen maken, iets betekenen. Het geloof zit nu ergens ver weg, maar ik moet er in blijven vertrouwen dat het kan, dat ik het kan en dat het zal lukken ook. Het moet gewoon.
En ondertussen is er thuis, waar alles goed en veilig is, waar ik gewoon ik kan zijn. Waar een lach van Sophia mijn wereld weer een klein beetje mooier maakt. Die lach is onbetaalbaar en daar ben ik onwaarschijnlijk dankbaar voor, die helpt me overeind. Houdt me overeind.
groener gras
Soms heb ik zo hard nood aan die plek aan de andere kant van de regenboog…
Filed under buffie's leven | Comment (1)
Go with the flow
Loslaten, voor mij één van de moeilijkste werkwoorden dat er is. Ik ben iemand die uit alles het beste wil halen en die drijfveer maakt het me niet altijd makkelijk. Soms geraak ik dan in situaties die ik had kunnen vermijden door gewoon minder hard iets te willen bereiken, maar de drang is sterker dan mezelf. Het is een way of life. Geen enkel uur in mijn leven wil ik gewoon voorbij laten gaan zonder het maximum eruit te halen. En dan heb ik het vooral over gelukkig zijn op dat moment, me goed voelen in mijn vel, genieten. Ik heb dat in alles: mijn job, een dagje thuis, relaties met vrienden. Nu ik het hier zo lees lijk ik in alles een streber. Maar liever zo leven dan immuun worden en de dingen ondergaan.
Al kan loslaten ook gezond zijn en je terug ruimte geven. Door los te laten kan ik soms ook heel intens van iets gaan genieten. En dan is alles, zoals het is, eigenlijk heel goed. Dan besef ik weer even hoeveel geluk ik wel niet heb en wat een fantastisch leven ik mag beleven. Flip Kowlier kan het zo mooi onder woorden brengen en telkens ik het nummer hoor, ben ik 3 minuten intens blij.
‘t Is ier goed, ‘t is ier goed. Ge kun dat eigenlijk nie verbetern.’
Dat is ook het huidige thema van een tijdschrift dat ik onlangs ontdekte: Flow. Een soort van lifestyle, grafisch leuk, meisjesblad. Zelf omschrijven ze het als een tijdschrift voor vrouwen die het leven net iets anders willen aanpakken en nuchtere en praktische oplossingen zoeken voor dat overvolle (maar leuke!) bestaan. Nu dus vol tips/bedenkingen rond loslaten, zoals:
* richt je blik op wat er is, niet op wat je mist
* talenten geven het leven kleur omdat ze bijzonder zijn, niet omdat ze doorsnee zijn. Dus koester je eigen ene talentje
* dagdromen is bewezen heilzaam voor je hersens.
* het is mooi zo
Interessant!
Zo ook hun lijfspreuk: “De mooiste dingen ontstaan als je je gevoel durft te volgen.”
Dat omschrijft het zowat helemaal, hoe ik wil leven leef.
Confituur
Wat maakt de natuur toch fantastische producten! 3 kg reine claude pruimen uit de tuin van mijn ouders, klaar om confituur te worden. Spijtig dat je geur niet kan fotograferen.
