Lachen met het kindje

Sophia vindt het tegenwoordig erg leuk om met de mannetjes van Fisher Price te spelen. En ik ben daar heel erg blij mee. Want je moet weten dat die mannetjes ongeveer 30 jaar oud zijn, ik er zelf dus nog mee speelde als kind en ze vervolgens jaren op zolder heb bewaard tot de dag van vandaag zou komen.
En vandaag doet Sophia niets liever dan die mannetjes in een beker te steken en ze vervolgens er terug uit te halen. Hilariteit alom toen ik daarnet iets te dicht bij haar zat met mijn glas want plots lag er een Fisher Price mannetje in mijn limonade te zwemmen…en lachen dat dat was!

Hiep hiep hoera!

Terwijl ik langzaam maar zeker van onder een onwaarschijnlijke berg werk gekropen kom en dus terug mijn weg vind naar een ‘normaal’ leven – met een gezondere verhouding werk/vrije tijd – is het hoogtijd om te melden dat precies 2 weken geleden Sophia haar allereerst verjaardag vierde! We deden dat met taart en cadeautjes en zelfs een doop in mogelijk de mooiste sacristie van heel België waar – dit kan toch geen toeval zijn? – de mooie uitspraak ’super astra sophia’ op de wand prijkt. Maar het was vooral een dag van dankbaar zijn. Dat we al één jaar lang het geluk hebben om een dochter te hebben die elke dag opnieuw een beetje mooier maakt.

24 januari 2009

24 janauri 2010

en toen maakte ik een kleedje

Van mijn liefste kreeg ik met kerstmis het boek ‘Amy Butler’s kleding en knuffels voor kleintjes‘ cadeau. Het boekje staat vol prachtige naaiwerkjes voor baby’s en allemaal in geweldig mooie stofjes.
Ik kon dus niet laten van mijn onlangs aangeschafte naaimachine boven te halen en mij te wagen aan een overgooierke voor Sophia. Een hele klus bleek, want het kleedje had een moeilijkheidsgraad 3 en dat betekende een hoop denk- en uitzoekwerk. Maar met de hulp van de uitleg in het boek en wat handige tutorials van vlijtige Amerikaanse huisvrouwen is het me gelukt. Hier en daar zitten er nog wat kemels van fouten in. Maar door het te maken heb ik weer een hoop bijgeleerd en ik ben ervan overtuigd dat dat zijn vruchten zal afwerpen voor mijn volgende naaiproject.
Ondertussen loopt mijn model hier te pronken in haar nieuwe aanwinst en stralen dat ze doet!

Goed begonnen…

is half gewonnen! Eén heeft een leuke actie bedacht voor het jaar 2010. Elk kindje dat dit jaar één wordt krijgt van van de zender een slabbetje…ten minste als je één van de winnaars bent (en dat wordt er op de spot op tv natuurlijk niet bijgezegd).
Ongeacht wel een leuke actie en wij doen mee want binnen 23 dagen staat er één kaarsje op Sophia’s taart!

speldjes iemand?

Sophia met speldje

Originally uploaded by buffieke

Sophia werd geboren met een weelderige haardos. Hoewel heel wat mensen ons waarschuwden dat die babyhaartjes hoogstwaarschijnlijk nog zouden uitvallen, blijft het haar van Sophia maar groeien en groeien. Ondertussen, op 10,5 maanden, is haar haar al zo lang dat het vaak nogal slonzig voor haar ogen hangt.
Omdat ik het nog niet wil afknippen deed ik vandaag een poging om er een speldje in te steken. Eerst geprobeerd met zo’n ijzeren knippertje, maar dat was geen succes. Sophia vond het niet aangenaam wanneer ik het in haar haar deed en het zakte er ook onmiddellijk uit.
Op zoek naar een ander speldje vond ik er eentje terug uit mijn kindertijd, eentje uit plastic met bloemetjes op. In een wip en een flip zat het in haar haar. Het bleef heel de dag mooi op z’n plek zitten en Sophia heeft er zelfs geen vinger naar uit gestoken.
Nu is mijn vraag: weet iemand of er nog zulke plastic speldjes verkocht worden? Indien ja: waar oh waar, ik wil er heen! Of heeft iemand er ook nog liggen uit haar kindertijd? Ik zoek want ze zijn fantastisch goed en zien er nog leuk uit ook!

Nieuwe foto’s

Om op te eten…maar wou ze nu toch eens fruitpap eten, nog steeds een ramp!

jaarlijkse routine

Het is weer zover. Ten gevolge van een verkoudheid, die ik via mijn dochter heb opgedaan, ben ik mijn stem weeral eens kwijt. Dit is nu al het derde of zelfs vierde jaar op rij dat ik monddood gemaakt wordt door de beestjes die mijn neus laten lopen gelijk een kraantje.
Dit jaar treft het me wel extreem vroeg. De vorige jaren was het meestal rond eind november dat de beestjes me te pakken kregen. Eind november, wanneer ik het altijd erg druk heb met de Grote Sinterklaasshow, en vaak ziek geraak door de grote temperatuurverschillen tussen de front- en backstage in het Sportpaleis.
Ik ben eens benieuwd of ik het nu dan gehad heb voor dit jaar…of ik dankzij mijn dochter vanaf nu meermaals tijdens de herfst- en wintermaanden radiostilte mag ondervinden. Ik hoop van niet.
Ondertussen zorgt zo’n beetje ziek zijn er ook wel voor dat ik nog eens relaxed achter de laptop kan zitten en nog eens wat tijd besteed aan mijn blog. Dus alvast een lijstje van dingen die me bezig houden:
* Ik heb nog altijd niets geschreven over onze vakantie in de Provence: ze was heel fijn overigens. Al nam ze voor mij een valse start. We zaten in een gite in Les Alpilles, volgens mij zowat de mooiste streek in Zuid-Frankrijk. De natuur is daar overweldigend schoon en ruw, het licht betoverend. Toch heb ik even moeten wennen om van een druk en gejaagd leven in de stad over te gaan naar leven op het platteland, in alle rust en stilte van de natuur. Ik vond mijn draai niet en dit ondanks alle schoonheid die me omgaf. Gelukkig heeft mijn hoofd na enkele dagen wel een klik gemaakt en kon ik de tranen niet bedwingen toen de vakantie voorbij was en we weer naar het grijze en grauwe België moesten. Wat lavendel, olijfolie en heerlijk geurende handzeep met Verbena doen me nog regelmatig terugdromen van warme dagen in de Provence en ongestoord lezen in het eerste deel van de Millenium-trilogie.
* Mijn handen kriebelen om te gaan naaien en stikken. Ik heb een hoop dingen die ik dan zelf wil gaan maken: een dekbedovertrek voor Sophia, een omtrek in een leuke stof voor de pakken kleenex die nu her en der in huis staan om Sophia haar ‘nummer elf’’s mee af te vegen, overgordijnen voor onze slaapkamer, etc Alleen moet ik dan eerst en vooral een naaimachine op de kop kunnen tikken. Ik ken er niets van en heb geen idee wat een goed startmodel is. Daarenboven zijn die dingen allemaal ook nog eens erg duur. Wie tips heeft, laat maar komen! Momenteel staat er eentje in promotie bij de Carrefour, een Singer…is die wat te doen?
* Met Sophia gaat alles zeer goed. Ondanks de snotterij is ze een zeer vrolijk kind dat veel lacht en graag op ontdekking uitgaat. Op 6,5 maanden is ze overgegaan van borst- of flesvoeding, zonder enig probleem, ik denk dat ik er het zelf lastiger mee had…Sinds haar 7 maanden kan ze al heel goed rechtop zitten. Eerst wat stuntelig maar al snel had ze door dat ze zich met haar handje kan prikken en ondertussen is zitten een fluitje van een cent. Rond haar 8ste maand is Sophia beginnen kruipen, paracommando style zoals haar onthaalmoeder altijd zegt:

* Verder vind ik het niet fijn dat het ’s avonds alweer zo vroeg donker wordt en hoop ik dat het winteruur afgeschaft zal worden! Maar de dagen zijn mooi: barkoud maar droog en zonnig, zoals een mooie herfstdag moet zijn, zalig!

Voorbestemd

Daarnet zaten we in de abdijkerk van Grimbergen naar polyfonische muziek te luisteren. Ze blijft indruk op me maken, die onwaarschijnlijk mooie kerk. Ruim 3 jaar geleden zijn wij daar mogen trouwen, dat maakt ze nog eens extra bijzonder.
Ik kijk om me heen en snuif de sfeer op. Plots wijst mijn liefste in de richting van het orgel boven de inkom. Helemaal bovenin zijn er uit het hout engeltjes gesneden met daaronder een spreuk in het Latijn. Een van de woorden die er vermeld staat is ‘Sophia’…Dit kan toch geen toeval zijn!

de ajuin-test

Sophia is verkouden en heeft daardoor last van een verstopte neus. Vooral ’s nachts blijkt dat een probleem want dan wordt ze soms huilend wakker. Omdat ze moe is en lekker op haar tutje wil zuigen tijdens het slapen. Maar met een verstopte neus lukt dat natuurlijk niet. Wanneer we dan het groot geschut – geen neuspeertjes hier, gewoon wat fysiologisch water – uithalen om haar neusje terug vrij te maken schreeuwt ze moord en brand. Het is echt een heel zielig zicht.
Dus mag ik vannacht voor één keer een andere techniek uittesten, Eentje uit moeders tijd: het bordje met stukjes versneden ajuin. Mijn liefst is er alles behalve fan van. Het stinkt en haalt niets uit, beweert hij.
Anyway vannacht mag ik een eenmalige test doen. Ik hoop dat het werkt..en indien zo: is er iemand die mijn liefste op wetenschappelijk wijze kan uitleggen wat ajuinen met verstopte neuzen doen?
Sophia’s snot dankt u!

Leve de wortel!

Sinds een kleine maand is Sophia aan de groentepap en dat is niet altijd een even groot succes. Ik wil haar met zoveel mogelijk verschillende smaken en groenten kennis laten maken. De eerste vier happen verklappen meestal het verloop van de rest van de maaltijd. Bij de eerste hap trekt ze altijd een heel vreemd gezicht, zo van ‘wat hebben ze mij nu weer in mijne mond gestoken‘. Als ze het lekker vindt, gaat het vreemde gezicht tijdens de twee volgende happen langzaam over in een ik-heb-honger-en-ik-wil-nog-gezicht. Als ze het maar niets vindt, begint ze met haar hoofd te schudden totdat de groentepap overal op haar gezicht hangt en zeker niet tot in haar mond geraakt. Dan spert ze haar lippen stevig op elkaar en durft ze het wel eens op een huilbui zetten ook.
Het lekkerste van allemaal vindt ze patatjes met jonge wortels. Daarvoor doet ze haar mond telkens wijd open en kan het lepelen niet snel genoeg gaan. Wanneer ze een andere groente minder graag heeft fop ik haar nu telkens door ook wat wortel onder de pap te doen..en tot nu toe at ze alles dan flink op.
Maar overal wortel onder mengen is ook maar saai. Iemand tips voor andere lekkere groentepapjes waar baby’s dol op zijn?