Buffie » Sophia

Buffie pakt driftbuien aan

bufs — Thu, 22 Dec 2011 00:00:09 +0000

Die oudste dochter van ons dat is een schat van een kind. Echt, soms zou ik ze zo willen opeten, als ze naar me lacht met haar karbonkels van ogen. Jammer genoeg heeft ze ook al eens een slechter moment. Het kind is twee, bijna drie en zit middenin haar peuterpubertijd. Volgens sommigen zou dit erger zij dan de tienerpubertijd. Laten we het hopen want die van ons, die kan er wat van. Vooral op momenten waarop er iets ‘moet’ en er een zekere tijdsdruk aan gebonden is, dan kan ze helemaal door het lint gaan. Het begint met een aanhoudend zeurderig toontje en mondt vervolgens uit in een serieuze schreeuwpartij waarbij ze zichzelf op de grond smijt en al. Zoals een echte drama queen. Ik zou ze dan graag achter het behang plakken uit frustratie.
De hel barstte hier de afgelopen ochtenden regelmatig los. Opstaan om het kind op tijd klaar te krijgen om naar school te gaan, hoezee, wat een feest! Zeuren, wenen, roepen, op slow motion modus overgaan. Alle registers trekt ze open om onze ochtenden van gezellig samen zijn om te toveren in een hel vol frustratie en ergernis. Het kon zo niet meer voort. Dus las ik het één en ander op internet en heb ik een actieplan opgezet. Ik test momenteel twee technieken op het kind uit.
Techniek 1 is het kind afleiden zodat ze de behoefte niet voelt om te gaan revolteren tegen enige zin van verplichting, structuur, etc. Dus mag ze ‘s morgens een boekje kiezen uit de kast dat ze dan leest tijdens het hele ochtendprogramma: pipi doen, aankleden, fles drinken, boke eten, jas aandoen en flink in de auto stappen. Tot nu toe werkt dat schitterend, al heeft ze soms geen zin in een boekje maar dan kan een beertje of ander speeltje ook helpen.
Tegen dat haar fles leeg is, is de meest riskante fase achter de rug en vergeet ze het speeltje/boekje en huppelt ze vrolijk mee naar school. Wij kunnen weer lachen want we voelen ons niet meer mentaal uitgeput na een hele ochtend gemor en gezeur. En Sophia heeft daar ook alleen maar baat bij.
Techniek 2 is vanaf het moment dat ze begint te krijsen haar straal te negeren. De aandachtsknop gaat dan helemaal uit. Hierdoor ebt de frustratie bij ons weg en schrikt Sophia zo van onze reactie dat het krijsen al snel stopt. Ook deze techniek werd meermaals getest en werkt wonderwel goed.
Ik zeg niet dat alles nu rozengeur en maneschijn is. Zo nu en dan weet het kind nog steeds het bloed van onder onze nagels te halen, maar omdat het minder voorvalt zijn wij er ook beter tegen gewapend. En zeg nu zelf een kind met karakter is toch vele leuker en interessanter dan zo een braaf seuteke dat over zich heen laat lopen, niet?
Ondertussen zijn alle tips van vaders en moeders van kinderen met een ‘keikopke’ steeds welkom. Wij testen ze graag uit op ons exemplaar.

Sophiapraat

bufs — Thu, 21 Jul 2011 10:39:31 +0000

2 dagen geleden: tijdens haar middagdut doe ik een poging om Sophia’s keukentje (ja, de fantastische Ikea-versie) wat op te ruimen. Wanneer ze wakker is en beneden komt, is dat het eerst dat Sophia opmerkt:
Sophia, met een belerend vingertje in de lucht: Mama, je moet eens heel goed luisteren naar Sophia. Speelgoed in de kast steken, dat mag niet hè.
En prompt begint ze alles wat ik opgeborgen had, terug op haar aanrecht te plaatsen.
Te netjes zijn, is nergens goed voor blijkt

Sophiapraat

bufs — Mon, 13 Jun 2011 19:39:30 +0000

Conversatie op/aan het potje:
Ik: ben je klaar, Sophia?
Sophia: neen….ik moet eerst nog een ei leggen.
We keken elkaar aan en toen moesten we heel hard lachen.

De stoffenspektakelbuit!

bufs — Fri, 03 Jun 2011 09:38:18 +0000

Dat was weer de moeite, het stoffenspektakel gisteren in Mechelen. Ik had me goed voorbereid en heb mijn best gedaan om enkel gericht te kopen, dus met projecten in het vooruitzicht. Op 2 stofjes na is dat perfect gelukt!
Nu is het de bedoeling om voor de geboorte van Kiwi, rond 25 juni, mijn 3 vooropgestelde projecten te realiseren:
1. Een Lego-zak à la Alejosa
2. Een mini-quilt voor in het park van Kiwi
3. Een roodkapjes-cape uit het Olivers +s boek voor Sophia
Alleen Kiwi kan bepalen of ik er in zal slagen of niet….

Sophia

bufs — Thu, 02 Jun 2011 07:10:50 +0000

Wat groeit ze snel, die wondermooie, bijzondere dochter van ons. Ik draai me even om en ze kan alweer iets nieuws. Ze groeit als kool. Maar vooral ze straalt. Elke dag. Ze huppelt door het huis. Ze zingt, soms wel drie liedjes door elkaar. En ze leest heel graag boekjes. Die leest ze dan aan ons voor, de meest geweldige verhalen staan erin. Ze danst in het rond en roept van overal enthousiast op mama! Ze maakt me altijd blij want zij is blijdschap. Mijn levenswijsheid.

Terrible 2

bufs — Thu, 27 Jan 2011 20:57:56 +0000

Het is gedichtendag en Sophia is onhandelbaar. Mijn oh zo lieve kindje is sinds ze 2 werd soms onherkenbaar. Dan komt er plots een duiveltje naar boven dat schopt en tiert en roept en vooral niet wil luisteren. Soms denk ik dat ze schizofreen is, zo snel kan haar humeur omslaan van poeslief naar monsterlijk boos.
Ik probeer dan goede raad op te volgen en rustig te blijven, geduld te hebben, haar zonder zelf veel kabaal te maken in de hoek te zetten. Maar bij momenten moet ik dan heel hard op mijn tanden bijten want liefst van al zou ik haar dan achter het behang plakken.
Wat heb ik toch misdaan dat ze zich nu zo gedraagd? Ben ik te toegevend geweest, of misschien te streng? Iedereen zegt dat het normaal is en dat het er wel uit zal groeien…mijn mooiste en liefste kind van de wereld, waar is ze bij momenten toch naartoe?

Ik heb dus een heel kort maar zeer toepasselijk gedichtje gekozen voor vandaag:

Ik ben twee
en ik zeg nee

Sophiapraat op 16 maanden

bufs — Tue, 15 Jun 2010 20:19:37 +0000

mama
papa
bumba
nee
ja
tutje
koek
stoeltje
tanden
koek
nog
water
kijken
ballon
mooi
bloem
patatjes
poppetje
kaasje
baby
wauw
hallo
politie (vanwege het K3 liedje)
en zelfs: Nadine

Dat lijkt me al een hele woordenschat voor een prutske van 16 maanden…of ben ik nu ook al zo’n moeder die haar eigen kind geniaal vindt?

Lachen met het kindje

bufs — Sat, 06 Mar 2010 20:22:45 +0000

Sophia vindt het tegenwoordig erg leuk om met de mannetjes van Fisher Price te spelen. En ik ben daar heel erg blij mee. Want je moet weten dat die mannetjes ongeveer 30 jaar oud zijn, ik er zelf dus nog mee speelde als kind en ze vervolgens jaren op zolder heb bewaard tot de dag van vandaag zou komen.
En vandaag doet Sophia niets liever dan die mannetjes in een beker te steken en ze vervolgens er terug uit te halen. Hilariteit alom toen ik daarnet iets te dicht bij haar zat met mijn glas want plots lag er een Fisher Price mannetje in mijn limonade te zwemmen…en lachen dat dat was!

Hiep hiep hoera!

bufs — Sun, 07 Feb 2010 22:09:18 +0000

Terwijl ik langzaam maar zeker van onder een onwaarschijnlijke berg werk gekropen kom en dus terug mijn weg vind naar een ‘normaal’ leven – met een gezondere verhouding werk/vrije tijd – is het hoogtijd om te melden dat precies 2 weken geleden Sophia haar allereerst verjaardag vierde! We deden dat met taart en cadeautjes en zelfs een doop in mogelijk de mooiste sacristie van heel België waar – dit kan toch geen toeval zijn? – de mooie uitspraak ‘super astra sophia’ op de wand prijkt. Maar het was vooral een dag van dankbaar zijn. Dat we al één jaar lang het geluk hebben om een dochter te hebben die elke dag opnieuw een beetje mooier maakt.

24 januari 2009

24 janauri 2010

en toen maakte ik een kleedje

bufs — Wed, 06 Jan 2010 13:00:07 +0000

Van mijn liefste kreeg ik met kerstmis het boek ‘Amy Butler’s kleding en knuffels voor kleintjes‘ cadeau. Het boekje staat vol prachtige naaiwerkjes voor baby’s en allemaal in geweldig mooie stofjes.
Ik kon dus niet laten van mijn onlangs aangeschafte naaimachine boven te halen en mij te wagen aan een overgooierke voor Sophia. Een hele klus bleek, want het kleedje had een moeilijkheidsgraad 3 en dat betekende een hoop denk- en uitzoekwerk. Maar met de hulp van de uitleg in het boek en wat handige tutorials van vlijtige Amerikaanse huisvrouwen is het me gelukt. Hier en daar zitten er nog wat kemels van fouten in. Maar door het te maken heb ik weer een hoop bijgeleerd en ik ben ervan overtuigd dat dat zijn vruchten zal afwerpen voor mijn volgende naaiproject.
Ondertussen loopt mijn model hier te pronken in haar nieuwe aanwinst en stralen dat ze doet!