Category Archives: Sophia

De stoffenspektakelbuit!

20110603-113344.jpg

Dat was weer de moeite, het stoffenspektakel gisteren in Mechelen. Ik had me goed voorbereid en heb mijn best gedaan om enkel gericht te kopen, dus met projecten in het vooruitzicht. Op 2 stofjes na is dat perfect gelukt!
Nu is het de bedoeling om voor de geboorte van Kiwi, rond 25 juni, mijn 3 vooropgestelde projecten te realiseren:
1. Een Lego-zak à la Alejosa
2. Een mini-quilt voor in het park van Kiwi
3. Een roodkapjes-cape uit het Olivers +s boek voor Sophia
Alleen Kiwi kan bepalen of ik er in zal slagen of niet….

Sophia

Wat groeit ze snel, die wondermooie, bijzondere dochter van ons. Ik draai me even om en ze kan alweer iets nieuws. Ze groeit als kool. Maar vooral ze straalt. Elke dag. Ze huppelt door het huis. Ze zingt, soms wel drie liedjes door elkaar. En ze leest heel graag boekjes. Die leest ze dan aan ons voor, de meest geweldige verhalen staan erin. Ze danst in het rond en roept van overal enthousiast op mama! Ze maakt me altijd blij want zij is blijdschap. Mijn levenswijsheid.

Terrible 2

Het is gedichtendag en Sophia is onhandelbaar. Mijn oh zo lieve kindje is sinds ze 2 werd soms onherkenbaar. Dan komt er plots een duiveltje naar boven dat schopt en tiert en roept en vooral niet wil luisteren. Soms denk ik dat ze schizofreen is, zo snel kan haar humeur omslaan van poeslief naar monsterlijk boos.
Ik probeer dan goede raad op te volgen en rustig te blijven, geduld te hebben, haar zonder zelf veel kabaal te maken in de hoek te zetten. Maar bij momenten moet ik dan heel hard op mijn tanden bijten want liefst van al zou ik haar dan achter het behang plakken.
Wat heb ik toch misdaan dat ze zich nu zo gedraagd? Ben ik te toegevend geweest, of misschien te streng? Iedereen zegt dat het normaal is en dat het er wel uit zal groeien…mijn mooiste en liefste kind van de wereld, waar is ze bij momenten toch naartoe?

Ik heb dus een heel kort maar zeer toepasselijk gedichtje gekozen voor vandaag:

Ik ben twee
en ik zeg nee

Sophiapraat op 16 maanden

mama
papa
bumba
nee
ja
tutje
koek
stoeltje
tanden
koek
nog
water
kijken
ballon
mooi
bloem
patatjes
poppetje
kaasje
baby
wauw
hallo
politie (vanwege het K3 liedje)
en zelfs: Nadine

Dat lijkt me al een hele woordenschat voor een prutske van 16 maanden…of ben ik nu ook al zo’n moeder die haar eigen kind geniaal vindt?

Lachen met het kindje

Sophia vindt het tegenwoordig erg leuk om met de mannetjes van Fisher Price te spelen. En ik ben daar heel erg blij mee. Want je moet weten dat die mannetjes ongeveer 30 jaar oud zijn, ik er zelf dus nog mee speelde als kind en ze vervolgens jaren op zolder heb bewaard tot de dag van vandaag zou komen.
En vandaag doet Sophia niets liever dan die mannetjes in een beker te steken en ze vervolgens er terug uit te halen. Hilariteit alom toen ik daarnet iets te dicht bij haar zat met mijn glas want plots lag er een Fisher Price mannetje in mijn limonade te zwemmen…en lachen dat dat was!