Buffie mest uit
RECLAME – RECLAME – RECLAME
De afgelopen maanden heb ik hier veel kasten uitgemest. Wat daar uit gekomen is wordt op zaterdag 24 maart verkocht, op een garageverkoop, samen met 5 andere wijven.
WAT?
Van mijne kant veel boeken, tijdschriften, babykleertjes en ander toebehoren. Volgend weekend plan ik nog een uitmestdag..dus wie weet wat voor moois dat nog gaat opleveren…
Maar daarnaast ook brol – lees interessante koopjes! – van o.a. Lien, I. en Lilith.
WAAR?
In de garage van Lien
WANNEER?
zaterdag 24 maart vanaf 10 uur!
U komt toch ook!
Filed under buffie's leven | Comment (1)Buffie is gefixt!
#wijvenweek
Ja, we zijn terug! Het spel was hier kapot en ik ben net iets te weinig techneut om dat dan zelf opgelost te krijgen. Maar gelukkig is er mijn liefste die na veel gezucht en gekreun erin geslaagd is het ‘beest’ te verslaan en de blog terug op het web te krijgen. Dus hoera voor mijn liefste!
We mogen dus gerust stellen dat achter elke sterke vrouw een sterke man staat. Dat gezegd zijnde geef ik bij deze officieel de aftrap voor mijn wijvenweek! Nog geen idee wat er in dat kader de komende week hier allemaal gaat verschijnen, we zien wel.
Voor nu is het hoofd naar boven, borst vooruit voor de wijverij!
Laatste dag zonder werk
Morgen is het dan eindelijk zover. Na 4 maanden zwangerschapsverlof en vervolgens, geheel onverwacht, 4 maanden werkloosheid begin ik bij mijn nieuwe werkgever. Ik kijk er heel erg naar uit want het wordt weer niet zomaar een job, maar eentje waar ik me helemaal in kan vinden en waar ik hopelijk heel wat nieuwe uitdagingen op mijn bord zal krijgen.
Ik sta te trappelen om te beginnen maar toch moet ik toegeven dat ik ook wat triest was vandaag. Want morgen eindigt een bijzondere periode van 8 maanden genieten van mijn twee lieve kleine meisjes. Ik had het geluk om Sophia van dichtbij te volgen terwijl ze haar eerste stappen op school zette. Ik kon er altijd voor haar zijn wanneer de bel ging. In de plaats van in de opvang wachten, aten we samen mandarijntjes, koekjes en keken we gezellig naar een ‘sesamstraatje’. We hebben samen veel gekookt, gebakken, gespeeld, genoten en gelachen.
Ondertussen werd Juliette geboren en gedurende 8 maanden kon ook zij genieten van 200 % mama. Want wanneer Sophia naar school was, waren wij bijna altijd samen. Haar eerste lach, eerste keer rollen, eerste keer patatjes, fruitpap, ik heb het intens kunnen meemaken. Als tweede kwam ze overdag altijd op de eerste plaats.
Ondanks de kindervreugde was echter niet elke dag even fijn. Er waren ook veel dagen waarop de druk van de zoektocht naar een nieuwe job te zwaar woog. Dagen waarop ik het niet meer zag zitten omdat ik maar geen reacties kreeg. Dagen dat ik twijfelde aan mezelf en mijn kunnen. Dagen dat ik alleen maar ‘moederde’ en verder geen moment voor mezelf had. Dagen dat het regende, buiten en in mijn hart.
Er was maar één oplossing om uit die sleur te geraken en dat was zo snel mogelijk een nieuwe boeiende job vinden. Want thuiszitten en huismoederke spelen, het zou niets voor mij zijn, hoe graag ik mijn twee spookjes ook zie.
Morgen dus terug aan de slag. Mijn geluk kan niet op, al zal het ook even slikken zijn want ik ga mijn twee meisjes heel hard missen. Hoe een moederhart bloeden kan…
Dankbaarheid voor een nieuwe job maar ook voor de mooie, ook vaak moeilijke, tijd die geweest is. Ze pakken het mij/ons niet meer af!
Bleh
Opgepast, hier volgt een hoop geklaag:
- de taart is mislukt
- ik word niet happy van dat grijze mistroostige weer
- potje liggen huilen in een warm bad (besparing, want je bad is sneller vol, ha!)
- heel de dag kindjes eten, kindjes verzorgen, kindjes aerosollen, kindjes gezaag, kindjes gebleit
- al mijn toffe kleren liggen nog in de strijkmand en geen goesting
- geen goesting!!!!
Morgen kan niet anders dan beter zijn!
Filed under frustrie Buffie | Comments (3)Ziek, zieker, ziekst
Na een outplacement en sollicitatiegesprek op maandag kwam ik helemaal afgepeigerd thuis. Eerst dacht ik dat ik gewoon moe was van me een hele dag te concentreren. Voeg daar nog wat zenuwen aan toe voor het jobinterview en de lichte hoofdpijn was ook te verklaren.
Maar ik zat er dus helemaal naast. Tegen de avond zakte ik steeds verder weg in de zetel. Ik voelde me alsof ik een maand in de Sahara had gezeten en er nergens water te vinden was. Ik had vreselijke hoofdpijn, een droge keel en mijn neus zat dicht. Een nachtje goed slapen moest soelaas brengen. Tot de wekker ging en ik me nog slechter voelde.
Het beestje had ondertussen Sophia en mijn liefste ook al ingepalmd met net dezelfde symptomen. Er werd een dokter bijgehaald en die schreef onmiddellijk per persoon een kuur antibiotica en allerhande middelen tegen neusverstoppingen en sinusitis voor.
De enige niet-zieke in huis, Juliette, mocht gaan logeren bij omi en néné. Want hoe vreselijk ik haar nu ook mis, ik wil niet dat ze ook zo ziek wordt en ik ben momenteel te zwak te been om haar te verzorgen.
Met drie in de zetel dus. Onder een dekentje. Filmpjes kijken en veel slapen. Zo slijten we de dagen. Goed ziek maar ook wel gezellig met de sneeuw buiten. Al mis ik Juliette verschrikkelijk hard.