Sophiapraat
Conversatie op/aan het potje:
Ik: ben je klaar, Sophia?
Sophia: neen….ik moet eerst nog een ei leggen.
We keken elkaar aan en toen moesten we heel hard lachen.
De stoffenspektakelbuit!
Dat was weer de moeite, het stoffenspektakel gisteren in Mechelen. Ik had me goed voorbereid en heb mijn best gedaan om enkel gericht te kopen, dus met projecten in het vooruitzicht. Op 2 stofjes na is dat perfect gelukt!
Nu is het de bedoeling om voor de geboorte van Kiwi, rond 25 juni, mijn 3 vooropgestelde projecten te realiseren:
1. Een Lego-zak à la Alejosa
2. Een mini-quilt voor in het park van Kiwi
3. Een roodkapjes-cape uit het Olivers +s boek voor Sophia
Alleen Kiwi kan bepalen of ik er in zal slagen of niet….
Sophia
Wat groeit ze snel, die wondermooie, bijzondere dochter van ons. Ik draai me even om en ze kan alweer iets nieuws. Ze groeit als kool. Maar vooral ze straalt. Elke dag. Ze huppelt door het huis. Ze zingt, soms wel drie liedjes door elkaar. En ze leest heel graag boekjes. Die leest ze dan aan ons voor, de meest geweldige verhalen staan erin. Ze danst in het rond en roept van overal enthousiast op mama! Ze maakt me altijd blij want zij is blijdschap. Mijn levenswijsheid.
Filed under Sophia | Tags: Sophia | Comment (0)Mijn naam is Sophia, ik ben bijna 5 maanden en ik doe een vis na
Tijd
Sinds Sophia heeft tijd een heel andere invulling gekregen.
Tijd is in de gaten houden hoe lang Sophia ongeveer drinkt als ze aan de borst ligt.
Tijd is rekenen wanneer het kind gegeten heeft en tegen wanneer ze dan ongeveer opnieuw honger zal hebben.
Tijd zijn de momenten tussen 2 voedingen in die je dan mogelijk – als het kind het toelaat – kan gebruiken om andere dingen te doen.
De tijd gaat heel snel als ik kijk hoe fel Sophia al veranderd is op amper 7 weken. Ze is groter, steviger maar vooral ook veel aandachtiger. Ze draait met haar hoofdje en observeert alles en iedereen.
Maar de tijd kan ook stilstaan wanneer Sophia lacht en dat doet ze nu nog vaker en met nog meer overgave en bewuster.
Dingen die ik vroeger altijd uitstelde en soms pas aan het einde van de dag zou doen pak ik nu onmiddellijk aan, als de tijd het toelaat. Ik merk dat ik nog praktischer geworden ben en vaak al dingen voorbereid die het me later op de dag makkelijker zullen maken.
Er is minder tijd voor jezelf maar de tijd die er is besteed je zoveel bewuster dat je er ook meer van geniet.
En er is altijd tijd voor Sophia. Ze is er altijd en overal en dat zal voor de rest van mijn tijd zo zijn.